7 september 2004

De eeuwige jachtvelden : roman

Nanne Tepper's debuutroman De eeuwige jachtvelden (1996) zou een kroniek kunnen heten: van een landschap, van geruchten die de ronde doen over ongelukkige families, maar vooral van een romance.
De roman beschrijft de teloorgang van een losbandig gezin in een dorp in Oost-Groningen. De kinderen (Victor en Lisa) zien zich door hun onweerstaanbare wederzijdse aantrekkingskracht gedwongen het ouderlijk huis te verlaten om elders een onafhankelijk leven te gaan leiden. Hun ouders, de vader was arts en de moeder was ooit het bindend element maar heeft die positie opgegeven, besluiten uiteindelijk om ook maar uit elkaar te gaan.

In een interview met Reinjan Mulder vertelt Tepper dat hij bij het zoeken naar een vorm zich vooral aan zijn idolen op muzikaal gebied spiegelde, Frank Zappa en Gustav Mahler, twee componisten die er zoals bekend ook lustig op los parafraseren en citeren. De opbouw van De eeuwige jachtvelden werd gemodelleerd naar de Eerste symfonie 'Titan' van Mahler. De vier delen van het boek kregen dezelfde karakteristieken mee als de delen van de symfonie, van 'langsam', 'schleppend', 'wie ein Naturlaut', tot 'stürmisch bewegt'.

Tepper in het NRC: 'Die verrukkelijke strijd van Mahler tussen het platte en aardse en het hemelse, tussen dood en verderf en romantiek, zoals hij het waagt om “Vader Jacob” in zijn Eerste Symfonie op te voeren, dat heb ik in mijn boek ook geprobeerd. Ik heb van mijn boek een symfonie willen maken, met veel muzikale trucage, om de thematische herhalingen die er in voorkomen voor de lezer niet te vervelend te maken.'
Nanne Tepper heeft voor De eeuwige wachtvelden de Anton Wachterprijs gekregen. Het boek is door Sam Garrett in het Engels vertaald onder de titel The Happy Hunting Grounds.

met dank aan: Margot van Ham

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

31 juli 2017

Het gitzwarte leven

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer