20 november 2006

De Haagse helicon. Dichters op het Binnenhof

Dichters op het Binnenhof

40% van de kiesgerechtigden is zwevend. 40% die niet weet op wie ze moet stemmen. Misschien maakt het de zwevende kiezers gemakkelijker als ze weten dat op wie ze ook gaan stemmen, de kans groot is dat ze op een dichter stemmen. Ja zeker, Nederlandse politici hebben poëtisch bloed door hun aderen stromen. Wellicht niet op het niveau van Václav Havel, de Tsjechische staatsman die zijn politieke carrière combineerde met het schrijven van theaterstukken, essays en poëzie, maar in de beleidsstukken, redevoeringen en debatten van Haagse politici zijn vele voorbeelden te vinden van troostende lyriek en wijze haiku’s.

Althans, dat probeert Robert Junius te laten zien in De Haagse Helicon. Dichters op het Binnenhof. Hij verzamelde uit de enorme hoeveelheid tekst en gesproken woorden die politici produceren de meest poëtische uitspraken en goot ze in de vorm van een sonnet, vrij vers of haiku. Waar we dit procédé eerder hebben gezien? Inderdaad. Bij de kunstenaars en dichters van Dada, Gard Sivik en Barbarber. Ooit was de readymade baanbrekend, nu – vele jaren en vele readymades later – is het zo vaak gedaan dat de manier zelf een cliché is geworden. Originaliteit kan Junius dan ook niet toegedicht worden, maar vermakelijk is De Haagse Helicon wel. Zo blijkt dat zelfs een boodschap van Geert Wilders geestig kan zijn:

TE KOOP!

Geert Wilders  Bureaukalender 2006-2007
Geert Wilders Poster (59,4 X 84,1 cm)
Geert Wilders Hardtop-muismat (200 X 235 mm)

Kies voor vrijheid door Geert Wilders
Zeer goed boek
Het is mooi dat er nog mensen zijn die
Van hun Land en Volk houden

Geert Wilders Maxi-Mug (Verpakt in Geschenkkarton)
Geert Wilders Metalen Balpen (Verpakt in Geschenkkoker)
Geert Wilders Cap (Heavy Brushed Cap Ecru / Navy )
Geert Wilders Schrijfbord (A4 met Magneetwisser)

Geert Wilders Promotie Pakket
50 Stuks Ballon
20 Stuks Balpen
10 Stuks Schuifpuzzel
6 Stuks Vergulde Pin
3 Stuks Tafelvlag

Uw winkelwagentje is nog leeg.

                                        Geert Wilders

Dat het met de kennis van de dichtkunst zo slecht nog niet is gesteld, blijkt uit de vele verwijzingen ernaar. De politici bewijzen in ieder geval hun klassiekers te kennen. Al beoordeelt CDA-kamerlid Rob van de Beeten Gerrit Achterberg wel erg ad hominem:

DE FIGURANT VAN ACHTERBERG

Achterberg werd in een psychiatrisch
ziekenhuis opgenomen en daaruit
ontslagen. Hij werd een van
de grootste Nederlandse dichters.

Hij had zijn hospita vermoord, de
dochter aangerand. Volgens sommigen
was de laatste overleden, anderen
zeiden dat zij invalide was.

Zij leefde in Zwolle met haar man,
en wilde er niet meer over spreken.
Het was voor haar een ver verleden.

Zij was een naamloze figurant in
het drama van opsporing, vervolging
en berechting van een perverse
moordenaar.

Het wordt hoog tijd dat de overheid
Daar aandacht aan besteedt.

                                        Rob van de Beeten

Deze manier van werkelijkheidsobjecten uit de oorspronkelijke context isoleren en presenteren als kunst, mag dan te gedateerd zijn om nog origineel gevonden te worden, het laat in ieder geval wel zien dat politieke uitspraken een stuk interessanter zijn als ze als poëzie gepresenteerd worden.

De Haagse Helicon. Dichters op het Binnenhof
Robert Junius
Uitgeverij De Arbeiderspers
ISBN 9029564258

 AMvdP

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer