Kristien Hemmerechts

Kristien Hemmerechts werd in 1955 geboren te Brussel. Onlangs werd ze vijftig en dat wordt door uitgeverij Atlas groots gevierd. Veel van haar leverbare titels kun je voor 50% korting kopen. Ze studeerde Nederlandse en Engelse taal en literatuur in Brussel en Leuven. Na een specialiserende opleiding literatuurwetenschap in Amsterdam vestigde zij zich in Londen. Daar schreef zij haar eerste verhalen, in het Engels. 

Na haar verblijf in Londen ging zij weer in Brussel wonen, waar zij assistente Engelse literatuur en Engelse taal werd aan de universiteit van Brussel. In 1986 voltooide zij haar doctoraat over het leven van de schrijfster Jean Rhys. In hetzelfde jaar werden haar Engelstalige debuutverhalen gepubliceerd in First Fiction series van Faber en Faber. Later werden deze verhalen door Geert van Istendael vertaald en opgenomen in de bundel Weerberichten (1988). Momenteel werkt Hemmerechts als docente Engelse literatuur aan de Brusselse universiteit. Sinds 1989 woont zij in Antwerpen. 

In 1987 debuteerde Kristien Hemmerechts in het Nederlandse met de roman Een zuil van zout. Deze roman werd in manuscriptvorm bekroond en kreeg ook na publicatie lovende kritieken. Hemmerechts werd al snel een gevestigde naam in Nederland en Vlaanderen. Voor de verhalenbundels Weerberichten (1988) en ’s Nachts (1989) en de roman Brede heupen (1989) ontving Hemmerechts in 1990 de Driejaarlijkse Prijs van de Vlaamse voor Proza Gemeenschap (de vroegere Belgische Staatsprijs). 

Later verschenen de verhalenbundels Kerst en andere liefdesverhalen (1992), Lang geleden (1994), Kort, kort, lang (1996) en Amsterdam-retour (1995-1999), de romans Zonder grenzen (1991), Wit zand (1993), Veel vrouwen, af en toe een man (1995). Haar roman De tuin der onschuldigen (1999) werd genomineerd voor de longlist van de Gouden Uil. Tot haar recente romans behoren De kinderen van Arthur (2000), Een jaar als (g)een ander (2003) en De laatste keer (2004). 

Ook als essayist krijgt Hemmerechts goede kritieken. Zo oogst ze veel bewondering met Taal zonder mij (1998), een (auto)biografisch essay over de Vlaamse dichter Herman de Coninck, de in 1997 overleden echtgenoot van Hemmerechts. 

NEDERLANDSTALIGE TITELS

1987, Een zuil van zout. Antwerpen: Houtekiet, roman.
1988, Weerberichten. Antwerpen: Houtekiet, verhalen.
1989, ’s Nachts. Antwerpen: Houtekiet, verhalen.
1991, Zonder grenzen. Amsterdam: Arbeiderspers, roman.
1989, Brede heupen, Amsterdam: Arbeiderspers, roman.
1992, Kerst en andere liefdesverhalen. Amsterdam: Arbeiderspers, verhalen.
1993, Wit zand. Amsterdam: Atlas, roman.
1994, Lang geleden. Amsterdam: Atlas, verhalen.
1995, Veel vrouwen, af en toe een man. Amsterdam: Atlas, roman.
1995, Amsterdam-retour, Amsterdam: Atlas, reisverhalen.
1996, Kort, kort, lang. Amsterdam: Atlas, verhalen.
1996, Altijd met uw gezever, gij. Amsterdam: Atlas, essays
1997, Margot en de engelen. Amsterdam: Atlas, roman.
1998, Taal zonder mij, Amsterdam: Atlas, essay.
1999, De tuin der onschuldigen, Amsterdam: Atlas, roman.
2000, O, toen alles nog voorbij kon gaan, Beemster : Brokaat, essay
2000, De kinderen van Arthur, Amsterdam: Atlas, roman.
2001, Souvenir : verhalen, Amsterdam: Archipel, verhalen
2001, Alle verhalen, Amsterdam: Atlas
2002, Donderdagmiddag. Half vier, Amsterdam: Atlas, roman
2002, Als je bij me weggaat… : de mooiste verhalen over relaties (samenst.), Amsterdam: 521
2003, Hotel Terminus, Amsterdam : Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
2003, Een jaar als (g)een ander : dagboek: 5 februari 2001-15 februari 2002, Amsterdam: Atlas
2004, De laatste keer, Amsterdam: Atlas, roman
2005, De waar gebeurde geschiedenis van Victor en Clara Rooze, Atlas, Amsterdam, roman

http://www.kubrussel.ac.be/onderwijs/personeel/hemmerechts/hemmerechts.htm

 AMvdP

 

 

Recent

16 september 2021

De kracht van fictie

Literair Nederland - 10 jaar geleden

16 september 2011

Kruimels die voedzaam zijn
Recensie door Machiel Jansen

Het lezen van boeken kun je vergelijken met het eten van voedsel. Misschien niet de oudste maar wel de bekendste vergelijking is die van Francis Bacon uit 1625. In zijn korte essay On Studies merkt hij op dat sommige boeken er zijn om geproefd, anderen om doorgeslikt en een paar om gekauwd en verteerd te worden.

Lees meer