Michel Houellebecq

Michel Houellebecq wordt geboren op 26 februari 1958 op La Réunion. Geen van zijn ouders interesseert zich voor de kleine Michel en op 6-jarige leeftijd wordt hij aan zijn grootmoeder toevertrouwd. Haar naam neemt hij later over als pseudoniem.

Twee jaar na de dood van zijn grootmoeder in 1978 studeert hij af als landbouwingenieur en trouwt in datzelfde jaar. Een jaar later krijgt hij een zoon, loopt zijn huwelijk op de klippen en belandt hij in een psychiatrische inrichting. Houellebecq verwerkt sterk autobiografische elementen in zijn romans, wie Elementaire Deeltjes heeft gelezen zal bovenstaande thema’s herkennen.

In het begin van zijn literaire carrière houdt hij zich vooral bezig met poëzie en publiceert een aantal gedichten in de Nouvelle Revue de Paris. Verder schrijft hij een bibliografie van Howard P. Lovecraft, Contre le monde, Contre la vie, en de dichtbundel Rester vivant. In 1994 verschijnt zijn eerste roman Extension du domaine de la lutte, relatief succesvol. De grote doorbraak volgt in 1998 met de roman Elementaire deeltjes, waarvoor hij de Prix Novembre krijgt. In het jaar 1999 trouwt hij weer wordt zijn eerste roman verfilmt. In 2002 zorgt de publicatie van zijn derde roman, Platform, voor ophef.

Houellebecq heeft inmiddels een cultstatus bereikt, geloofd en gehaat vanwege zijn voortdurende schoppen tegen heilige huisjes. Zijn personages houden er zeer controversiële standpunten op en hebben overduidelijk autobiografische trekken. De verworvenheden van de seksuele revolutie, de feministische strijd en de studentenprotesten en jongerencultuur van mei '68 worden genadeloos onderuitgehaald en vaak geridiculiseerd. Hij beschouwt de afbraak van de waarde van het gezin door de proclamatie van de vrije liefde als de ultieme emanatie van het liberale streven naar individualisering.

Bibliografie:
H.P. Lovecraft : contre le monde, contre la vie (1991, essayistisch werk over H.P. Lovecraft in De koude revolutie)
Rester vivant (1991, venijnige beschouwing over het dichterschap, Leven, lijden, schrijven – methode, in De koude revolutie)
La poursuite du bonheur (1992, poëzie)
Extension du domaine de la lutte (1994, roman, De wereld als markt en strijd)
Le sens du combat (1996, poëzie)
Les particules élémentaires (1998, roman, Elementaire deeltjes)
Interventions (1998, essays, in De koude revolutie)
Renaissance (1999, poëzie)
Lanzarote (2000, novelle met fotoboek, Lanzarote)
Plateforme (2001, roman, Platform)

Recent

14 september 2018

Een meer van wanhoop

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer