Wanda Reisel

Wanda Reisel wordt in 1955 op Curaçao  in een anarcho-liberaal doktersgezin geboren. Na het gymnasium begint zij in 1974 aan de studie Geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam maar na het lezen van een aankondiging ‘Inpoldering en bedijking van de Alblasserwaard in de 17e eeuw’ besluit zij de studie vaarwel te zeggen en meldt zich bij de Regieopleiding van de Theaterschool in Amsterdam (1976-1981). Na de opleiding neemt het schrijven voor toneel de overhand. Toneelgroep Baal speelt in 1984 haar eerste stuk Ansichten, gevolgd door Echec in een eigen regie. In 1986 debuteert ze als prozaschrijver met Jacobi’s Tocht (2 novellen) bij uitgeverij Querido waar al haar prozawerk is uitgegeven.

In 1988 verschijnt haar eerste roman Het Blauwe Uur. Ook wordt in 1988 Op de Hellingen van de Vesuvius gespeeld, toneelstuk gebaseerd op het leven van de dichter Giacomo Leopardi, door de toneelgroep Maatschappij Discordia. In 1990 volgt het toneelstuk De Vliegenier uitgevoerd door theatergroep Carrousel  en in 1999 speelt de Belgische groep De Onderneming in samenwerking met Het Toneelhuis haar stuk Sangria! Incidenteel schrijft zij ook scenario’s voor film en televisie.
In 1993 verschijnt haar roman Het beloofde leven en 1996 de roman Baby Storm die genomineerd wordt voor de Libris Literatuurprijs 1997. Haar vierde roman Een man een man (2000) werd eveneens genomineerd, voor de Libris Literatuurprijs 2001.

In september 2002 kwam haar toneelstuk De Zindering uit. Op het Nederlands Filmfestival Utrecht 2003 kreeg de film Dwaalgast (scenario WR) een gouden kalf voor beste korte tv-drama. In november 2004 verscheen haar nieuwste roman Witte Liefde, een verhaal over een onmogelijk liefde dat speelt in de late jaren vijftig. Sinds een paar jaar woont Ro Weller, een moderne jonge vrouw, beeldhouwster, met haar man Rudi, een veelbelovende architect, en hun dochtertje op het paradijselijke eiland Curaçao. De tijd is zorgeloos, de kleuren uitbundig en de palmen wuiven. Maar dan slaat een liefde toe: als uit het niets daalt er een vonk neer op Ro en de journalist Bob Krone, die net als zij getrouwd is. Hun liefde blijkt verslavend en hun verlangen geeft hun een grenzeloze zelfverzekerdheid. Maar onschuldig blijven zij niet en zet het noodlot genadeloos in. Deze liefde speelt zich af tegen het decor van koloniale huizen, steegjes van de gekleurde bevolking, en uitbundige recepties en feestjes van de blanke elite. Pas aan het eind van haar leven, als Ro allang terug is in het kille en kleinburgerlijke Nederland, durft ze aan haar grote liefde terug te denken.

Bibliografie:

Romans:
Witte Liefde 2004
Een Man Een Man 2000
Baby Storm 1996
Het Beloofde Leven 1993
Het Blauwe Uur 1988
Jacobi’s Tocht 1986

Toneelwerk:
Ansichten en Echec
Op de hellingen van_Vesuvius
De Vliegenier
Sangria !
De Zindering

Film- en televisiescenario’s:
Blindgangers
Vier maal mijn hart
Verhalen die ik mijzelf vertel
Ted
Eine Klein Nachtmerrie

DdH

Bron: http:/Wanda.Reisel.ne
Fotot: Anna Helmond

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

16 oktober 2009

Over Engelse en Tasmaanse hartstocht

De Tasmaanse Flanagan noemt dit boek geen historische roman, maar hij liet zich wel ínspireren door bepaalde personen en gebeurtenissen uit het verleden, zoals Charles Dickens en een verdwenen pool-expeditie van John Franklin. Het verhaal speelt zich behalve in Londen af op de eilanden rond en op Tasmanië in de tijd van de kolonisatie en de kerstening van de Aboriginals (1850).
Hoofdpersoon van de tweede verhaallijn is het meisje Mathinna, dochter van een stamhoofd, die door de regent Robinson wordt gekaapt, nadat een eerdere verzoeningstocht op niets is uitgelopen.

Lees meer