27 juni 2005

Ian McEwan

McAbre is de bijnaam van Ian McEwan, geboren in 1948 in Aldershot, Kent. Hij woont nu in Oxford met zijn tweede vrouw en zijn twee kinderen uit zijn eerste huwelijk.
En zijn inderdaad vaak macabere verhalen roepen bewondering en afkeer op. Al vanaf zijn eerste verhalenbundel De laatste dag van de zomer (1975) tot aan zijn laatste boek Zaterdag (2005) komen er absurde en gewelddadige passages voor. Zijn latere werkt kenmerkt zich meer door een literaire aanpak, waarin spelletjes met de lezer worden gespeeld.
Gingen zijn eerste boeken vaak over macht en machtsmisbruik, waarin kinderen een hoofdrol speelden, later hebben zijn boek vaak een maatschappelijke insteek. In Amsterdam (1998) gebruikt McEwan het thema euthanasie; in de roman Eeuwige liefde (1997) belichtte hij het probleem van stalking. Geroemd wordt zijn originele insteek bij dit soort thema’s.
Ian McEwan houdt van Amsterdam. Hij komt er vaak en aan zijn vrienden – de uitgever en diens vrouw –  Jaco en Elisabeth Groot heeft hij de roman Amsterdam opgedragen. Hij houdt ook van de natuur, vooral van de Chiltern Hills in zijn omgeving. Die voorliefde zien we terug komen in veel van zijn boeken. Toch houdt hij er niet van om een verbinding te leggen tussen zijn leven en zijn beken. ‘Ik ben een van die schrijvers die de voorkeur geeft aan bedenksels boven herinneringen.’ zei hij ooit in interview in de Volkskrant.
De vijftigjarige McEwan won in 1998 met Amsterdam de meest prestigieuze en elk jaar meest omstreden Engelse literatuurprijs: de Booker Prize. Ook deze keer was er veel rumoer rond de prijs. Velen vonden Amsterdam niet het beste boek en zeker niet het beste boek dat McEwan ooit had geschreven. Critici verwachtten dat hij met Boetekleed opnieuw de prijs zou winnen omdat algemeen iedereen dit werk stukken beter vond. Maar in dat jaar won Peter Carey.
In een interview met De Volkskrant over Boetekleed zegt McEwan geïntrigeerd te zijn door het begrip schuld. 'Schuld is volgens cognitief psychologen een vorm van zelfregulering. Ik vind dat heel interessant. Boosheid, walging en verontwaardiging gebruiken we om het gedrag van anderen te sturen. Met schuld controleren we onszelf, omdat we sociale dieren zijn.'
Zijn laatste boek Zaterdag heeft opnieuw een politieke lading. De hoofdpersoon worstelt met actuele vragen naar aanleiding van de aanslag op de Twin Towers en de inval in Irak.  Zoals gewoonlijk bij McEwan worden die vragen geïntegreerd in een psychologisch verhaal. ‘Als ik mijn lezers slapeloze nachten bezorg omdat ze een boek van mij lezen, ben ik gelukkig,’ zei McEwan in een vraaggesprek met NRC Handelsblad. Je bent dus gewaarschuwd.

First Love, Last Rites, 1975, De laatste dag van de zomer, verhalen
In Between the Sheets, 1978, Tussen de lakens, verhalen
The Cement Garden, 1978, De cementen tuin, roman (verfilmd)
The comfort of strangers, 1981, De troost van vreemden, roman
The Child in Time, 1985, Het kind in de tijd, roman
Black Dogs, 1992, Zwarte honden, roman
The Daydreamer, 1994, De dagdromer, jeugdroman
Enduring love, 1997, Ziek van liefde, roman
Atonement, 2001, Boetekleed, roman
Saturday, 2005, Saturday, roman

Homepage: http://www.ianmcewan.com/

Coen Peppelenbos

Recent

16 oktober 2017

Nooit meer los van Indië

13 oktober 2017

Leven zonder moeder

12 oktober 2017

Een antikrimi

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 oktober 2007

Klein boek zonder enige allure
Door Frans

Waarom gaf de commissie – Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek – aan Geert Mak de opdracht om het boekenweekgeschenk 2007 te schrijven? Vermoedelijk vanwege zijn succes met de dikke pil ‘In Europa’. Zou Mak daarom als onderwerp voor zijn boek de Galatabrug, die Europa met Klein-Azië verbindt, gekozen hebben?

Lees meer