6 september 2004

Guus Kuijer

Ik wil niet altijd succes hebben, ik wil er niet aan wennen. (…) Ik wil niet de gevierde schrijver zijn; ik wil het spannend houden voor mezelf. 
In: Schrijven (1980)

Toen Guus Kuijer deze woorden sprak in 1980 had hij toch al enkele successen op zijn naam staan. Ondanks zijn blijkbare weerwil groeide deze lijst uit met nog vele titels en bekroningen. 

Guus Kuijer (Amsterdam, 1942) groeide op in een streng godsdienstig gezin met zes kinderen. Op de lagere school ging het niet goed met hem: hij bleef maar liefst drie keer zitten. Zijn interesse ging meer uit naar muziek en vissen, dan naar leren. Om te kijken wat er aan hem mankeerde werd hij getest. Uitslag van die test: Guus wil niet volwassen worden. Zijn wanhopige ouders stuurden hem naar een internaat in Zutphen. ‘Dat waren twee afschuwelijke jaren,’ zou hij later over die periode zeggen. Daarna ging hij naar de Kweekschool en was van 1967 tot 1973 onderwijzer. Buiten de schooluren begon hij boeken voor volwassenen te schrijven. Omdat dat niet te combineren viel gaf hij zijn baan in het onderwijs op en werd in 1973 fulltime schrijver. 

Hoewel Kuijer zoals gezegd in eerste instantie voor volwassenen schrijft, verwerft hij pas echte bekendheid met zijn kinderboeken, en dan met name die over ‘Madelief’. Zijn debuut Met de poppen gooien wordt meteen bekroond met een Gouden Griffel. Het werk van Guus Kuijer wordt als vernieuwend beschouwd. Dat heeft vooral te maken met het feit dat hij in zijn boeken altijd de kant van de kinderen kiest: hij geeft ze een stem en laat ze voor hun mening uitkomen. De verlangens, gevoelens en de rechten van kinderen staan centraal. Over zijn visie op kinderen en jeugdliteratuur schrijft hij later ook een essay, Het geminachte kind (1980).

Hoe uiteenlopend zijn oeuvre ook is,  een belangrijk element komt in al zijn boeken terug: een kritische kijk op de maatschappij. Met zijn boeken wil Guus Kuijer laten zien hoe krankzinnig de wereld in elkaar zit. Hij schrijft veel over de minachting van de maatschappij tegenover alles en iedereen die zwakker is.

In 1997 ontving Kuijper de Staatsprijs voor kinder- en jeugdliteratuur voor zijn gehele oeuvre.

Proza
1971 Rose, met de vrome wimpers (verhalen)
1973 Het dochtertje van de wasvrouw
1975 De man met de hamer
1980 Wimpers (heruitgave van ‘Rose, met de vrome wimpers)
1988 Izebel van Tyrus
1989 De redder van Afrika
1992 Het vogeltje van Amsterdam

Essays
1980 Het geminachte kind 
1983 Crisis en kaalhoofdigheid

Kinderboeken en bekroningen
1975 Een gat in de grens
1975 Met de poppen gooien Gouden Griffel
1976 Grote mensen, daar kan je beter soep van koken Zilveren Griffel
1977 Op je kop in de prullenbak 
1978 Krassen in het tafelblad Gouden Griffel
1978 Hoe Mieke Mom haar maffe moeder vindt 
1979 Ik woonde in een leunstoel 
1979 Een hoofd vol macaroni Vlag en Wimpel
1980 De tranen knallen uit mijn kop Vlag en Wimpel
1983 Het grote boek van Madelief 
1983 Eend voor eend Zilveren Griffel
1984 De zwarte stenen Vlag en Wimpel
1986 De jonge prinsen Vlag en Wimpel
1987 Tin Toeval en de kunst van het verdwalen Zilveren Griffel + getipt door de Nederlandse Kinderjury
1987 Tin Toeval en het geheim van Tweebeens-eiland Zilveren Griffel
1989 Tin Toeval en de kunst van Madelief 
1990 Olle Vlag en Wimpel
1993 Tin Toeval en de onderwereld 
1996 De grote Tin Toeval 
1999 Voor altijd samen, amen Gouden Griffel
2000 Het is fijn om er te zijn 
2000 Het geluk komt als de donder 
2001 Met de wind mee naar de zee Zilveren Griffel
2001 Ik ben Polleke hoor! (CPNB) Woutertje Pieterse Prijs
2003 Polleke. Bevat: Voor altijd samen, amen; Het is fijn om er te zijn; Het geluk komt als de donder; Met de wind mee naar de zee; Ik ben Polleke hoor! 
2004 Het boek van alle dingen 

Bronnen:
http://home.wanadoo.nl/richard.thiel/auteurs/gkuijer
http://taallijnen.malmberg.nl/auteursdossiers
http://www.geocities.com/Athens?ithaca/2249/kuijerguus.html

ST

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer