Mustafa Stitou

Mustafa Stitou werd in 1974 in Tetouan, Marokko geboren maar verhuisde al snel naar Lelystad, waar hij tot zijn verhuizing naar Amsterdam in 1995 woonde. In het jaar voor zijn komst naar de hoofdstad debuteerde hij al met de bundel Mijn vormen, die werd genomineerd voor de C. Buddingh’ prijs.

In 1998 verscheen de opvolger Mijn gedichten bij uitgeverij Vassallucci, die twee jaar later besloot tot een gezamenlijke heruitgave van Stitous eerste twee bundels. Het zou tot 2003 duren voordat een nieuwe bundel het licht zag, maar de dichter liet in de tussentijd veelvuldig van zich horen en lezen. Hij trad op talloze podia op en nam deel aan interdisciplinaire projecten waarbij zijn werkt werd gecombineerd met animatie (Dicht/Vorm in 1998), ballet (Scapino in 2001) en stomme film (Film Biënnale 2003).

In 2003 stapte Stitou van Vassallucci over naar De Bezige Bij, waar hij zijn derde bundel publiceerde: Varkensroze ansichten. In zijn bespreking van deze bundel in Het Parool voorspelde Adriaan Jaeggi al ‘dat Stitou dit jaar ongetwijfeld een belangrijke kandidaat voor de VSB-poëzieprijs zal zijn. In de Nederlandse poëzie kan niemand meer om Stitou heen, of ze moeten een paar honderd kilometer omlopen.’ In mei 2004 bleek Stitou niet alleen een belangrijke kandidaat, maar zelfs de winnaar van de VSB-poëzieprijs. Enkele weken geleden werd bovendien bekendgemaakt dat hem ook de Jan Campert-prijs 2004 ten deel is gevallen.

Een uitgebreid dossier van de KB staat sinds 19 maart op:
http://www.kb.nl/kb/dichters/stitou/stitou-01.html

Een korte bio, gedichten, film- en geluidsopnames van Stitou zijn te vinden op:
http://www.dichterbijdebezigebij.nl/

De gebruikte foto van Stitou werd gemaakt door Gerard Monté (http://home.planet.nl/~litbrab/Goirlefoto03.htm).

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer