Elly de Waard

‘Vaak neem ik mijn gedichten op de band op en beluister ze vervolgens. Dan hoor ik waar ik uit de maat ben. Ik heb het al eens eerder gezegd: dichters die hun eigen werk niet kunnen voordragen zijn geen goede dichters. Die hebben te weinig naar zichzelf geluisterd.’

Bovenstaand citaat is afkomstig van Elly de Waard. Jarenlang schreef zij voor Vrij Nederland en de Volkskrant over popmuziek en gold als toonaangevend op dit gebied. Het is tegen deze achtergrond niet verwonderlijk dat ritme een zeer belangrijke rol speelt in haar werk. Maar haar gedichten worden bovenal gekenmerkt door een sterke lyriek en de liefde tussen vrouwen. 

Elly de Waard werd op 8 september 1940 geboren te Bergen. Op achtendertig jarige leeftijd debuteerde zij als dichter met de bundel Afstand. Van meet af aan keerde zij zich in haar werk tegen de invloed van de Vijftigers en pleitte voor een vitalisering van de Nederlandse poëzie door er de agressiviteit en emotionaliteit van de popmuziek in door te laten klinken. Dickinson, Plath, Vasalis en Gerhardt rekent zij tot haar belangrijkste voorbeelden. 

In 1981, met haar bundel Furie, vindt De Waard haar definitieve stem: gepassioneerde liefdeslyriek, zeer direct en met grote inzet geschreven. Vanaf deze bundel zal de vrouwenliefde een belangrijk thema in haar werk blijven. In haar vroegere werk worden de heftige gevoelsuitbarstingen in balans gehouden door een strakke vorm. In later werk weet zij deze strakke vorm enigszins los te laten. 

In de jaren tachtig gaat De Waard zich actief inzetten in de vrouwenbeweging. Uit een poëzieworkshop voor vrouwen die zij op initiatief van de Stichting Amazone gaf, ontstond de groep ‘De Nieuwe Wilden’. In 1987 verscheen een bloemlezing van deze groep onder de titel De Nieuwe Wilden in de Poëzie. Elly de Waard was tevens betrokken bij de instelling van de Anna Bijns Prijs. Deze prijs onderscheidt tweejaarlijks een vrouwelijk geluid in de literatuur. 

Elly de Waard woont momenteel midden in de duinen, in huis Vogelwater; een oud jagershuis waar Prins Hendrik nog kwam. De stilte werkt aanlokkelijk: niet alleen voor De Waard zelf, maar ook voor collegaschrijvers als Guus Vleugel, Joseph Brodsky en Renate Rubinstein. Zij hebben regelmatig gewerkt in het huis van De Waard. 

Werken
Afstand (1978)
Luwte (1979)
Strofen (1983)
Anna Bijns (1985)
Een wildernis van verbindingen (1986)
Sara (1987)
Onvoltooiing (1988)
Eenzang (1992)
Eenzang twee (1993)
Het zij (1995)
Anderling (1998)
Zestig (2000)
Van cadmium lekken de bossen (2002)
Als ik niet aan je denk of raak : een keuze uit de erotische gedichten (2002)
De hemel van Toulouse (2004)

Het werk van De Waard wordt uitgegeven door De Harmonie. 

Meer over De Waard: http://www.vpro.nl/programma/ram/afleveringen/11479385/items/11727858/

http://www.deharmonie.nl/auteur/auteurdetail.asp?id=47

De informatie uit dit stuk is afkomstig van deze twee sites en het citaat is afkomstig van laatstgenoemde site. 

AMvdP

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 januari 2008

Mevrouw Couperus,Sophie Zijlstra

Maandag 2 juli 1900 vroeg in de ochtend.

Na een doorwaakte nacht, wachtend op haar man, wil Elisabeth Baud-Couperus uit haar stoel opstaan als hij eindelijk thuiskomt. Dan blijkt dat ze niet meer kan lopen…

Hiermee begint het schitterende verhaal over mevrouw Couperus, een zeer intelligente vrouw. Zoals gebruikelijk in die tijd wordt haar verlamming, na allerlei onderzoeken, gezien als een 'hysterische aandoening'. Uiteindelijk besluit ze naar dokter Bende te gaan, een arts die vrij nieuwe methodes toepast om mensen te genezen, te weten…

Lees meer