Tjitske, Jansen

Mevrouw Julia doet de ramen open
en ze weet geen woord voor de lucht die haar wangen aanraakt
en de zon heeft de kleur van honing

en ze weet
vandaag gaat het gebeuren

en ze denkt
maar eerst blijf ik nog even staan
 
(Het moest maar eens gaan sneeuwen, Tsjitske Jansen)

Het succesverhaal van Tsjitske Jansen begint aan aantal jaren terug met een oproep voor een voordrachtswedstrijd in de Volkskrant. Nooit eerder had Jansen haar gedichten voorgedragen, maar tot haar eigen verbazing won ze de wedstrijd, met zowel de jury- als de publieksprijs. 

Tsjitske Jansen (1971) is geboren te Barneveld. Ze werkte onder andere als marktkoopman, serveerster en kok en volgde verschillende opleidingen, maar koos uiteindelijk voor een beeldende kunst- en theateropleiding aan de Arnhemse Hogeschool voor de Kunsten. 

Toen Jansen haar eerste voordrachtswedstrijd gewonnen had, volgden er al snel meer. Ze trekt met haar gedichten ? die ze bij voorkeur teksten noemt ? naar onder andere het Oerol-festival en de Eerste Internationale Poetry Slam in Parijs. Inmiddels is ze ook een graag geziene gast op Poetry International, Lowlands en De Wintertuin. 

Op 21 september 2003 verscheen bij uitgeverij Podium haar debuutroman Het moest maar eens gaan sneeuwen. Ook De Bezige Bij en De Arbeiderspers hadden interesse in de ‘lichamelijke, spannende en brutale’ gedichten van Jansen, maar zij koos bewust voor Podium, met als motivatie: ‘gewoon, omdat het goed voelt.’ Podium is dan ook erg toepasselijk voor een dichteres die vaak omschreven wordt als podiumdichteres. 

Haar gevoel klopte, inmiddels is haar bundel aan de vierde herdruk bezig ? een opmerkelijke prestatie voor een dichtbundel. 

Tsjitske Jansen werkt momenteel als dichteres, toneelschrijfster en theater- en schrijfdocent. 

Het moest maar eens gaan sneeuwen
Tsjitske Jansen
2003, Podium
ISBN 9057590166 

Meer over Tsjitske Jansen en haar werk is te vinden op http://www.uitgeverijpodium.nl/?pid=80&itemid=173 en http://www.epibreren.com/rs/jansengpdinterview.html

AMvdP

 

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

26 december 2023

Beste boeken van 2023

26 december 2023

Een oeverloos bestaan

Literair Nederland - 10 jaar geleden

06 januari 2014

Een boer met een bibliotheek Een boer met een bibliotheek
Recensie door Adri Altink

Al op de eerste pagina legt Benno Bernard treffend uit waarom hij een landjonker is: ‘Gezonde buitenlucht snuif ik met welbehagen op; ik boots hier op mijn bekoorlijke platteland tussen voormalige boeren de voormalige landadel na. Daartoe bewoon ik een oud boerderijtje, cultiveer elf are grond en koester vele anachronistische inzichten, die muf ruiken in de neus van mijn tijdgenoten.’

Wie deze zinnen na lezing van het hele Dagboek (het bestrijkt de periode van 2008 tot de eerste dagen van 2013) nog eens terugpakt, merkt hoe kernachtig dat zelfportret is.