3 november 2003

Atte Jongstra

Atte Jongstra werd geboren op 13 augustus 1956 in het Friese Terwispel, waar hij opgroeide terwijl zijn vader hoofd was van de Openbare Lagere School. Na zijn atheneumopleiding in Drachten, ging hij naar Amsterdam om aldaar aan het Instituut voor Neerlandistiek te gaan studeren. Dit duurde acht jaar.Tijdens zijn studie verdiepte hij zich naast Nederlands ook in de negentiende eeuw en heeft hij wegens een voorliefde voor Strindberg ook bijvakken in de Zweedse taal ? en letterkunde gedaan. Het schrijven kwam snel na de studie: ‘Ik kwam ? via de Echo en het Amsterdams Stadsblad ? als redacteur terecht bij het Boekbindblad, een vakblad voor boekbinders. Ik kwam toen op een passage over het binden van boeken in mensenhuid. Bij misdadigers die vroeger werden opgehangen of onthoofd, werd soms de geschiedenis van zijn misdaad in zijn eigen gelooide huid geschreven. Daar wilde ik over schrijven, maar zij zeiden dat ik dat niet kon doen, omdat veel abonnees en betrokkenen familie uit de kampen hadden. Het zou teveel shockeren omdat het bekend was dat de Nazi’s lampenkappen van hun slachtoffers maakten. Ik heb toen maar een verhaal geschreven over de problematiek van het schrijven over het schrijven op gelooide mensenhuid ? terwijl ik natuurlijk het verhaal over het schrijven als mensenhuid gewoon vertelde. Men was hier enthousiast over, ik kreeg een debuutprijs en ik was ineens schrijver; vroeger schreef ik wel eens verhaaltjes, maar daar heb ik niet veel mee gedaan.’

Toch verschijnt in 1985 zijn eerste publicatie in boekvorm. Ter gelegenheid van het 75 ? jarig jubileum van het Multatuli-Genootschap stelt hij een anthologie samen onder de titel: De multatulianen. 125 jaar Multatuli-verering en Multatuli-hulde. Vier jaar later verschijnt de eerder genoemde verhalenbundel De psychologie van de zwavel. En die literair prijs is de Geertjan Lubberhuizenprijs. Ook wordt dit debuut genomineerd voor de AKO-literatuurprijs. Nadien volgen nog vele titels, o.a. Cicerone (1992), Het huis M.: Memoires van een spreker (1993) en Disgenoten (1998). De romans passen in het 26-delige ‘modern geheugenlexicon’ waaraan de schrijver werkt. Naast prozaschrijver is Jongstra ook dichter, criticus en essayist. Voor zijn essaybundel Familieportret uit 1996 wordt hij bekroond met de J. Greshoffprijs.

Atte Jongstra publiceert in diverse bladen (Het Parool, NRC Handelsblad, de Volkskrant, Vrij Nederland) en literaire tijdschriften (Bzzlletin, Dietsche Warande & Belfort, De Gids, Maatstaf), was redacteur van het literaire tijdschrift Optima, schreef jarenlang de rubriek ‘Afgeprijsd’ voor de Republiek der Letteren van Vrij Nederland, en tot voor kort wekelijks de bekende rubriek ‘Onderkast’ voor NRC Handelsblad, die gebundeld zijn in het boek De tak van Salzburg

In de hoofdstad ? nog steeds zijn huidige woonplaats ? gaat Jongstra zich ook nog steeds te buiten aan zijn geliefde bezigheden: het snuffelen in tweedehandsboekenzaken, bibliotheken, archieven en letterengenootschappen. Behalve onder eigen naam publiceert Jongstra onder diverse pseudoniemen: Arno Breekveld, Agna Eygenraam, Maria Reinhoudt, Ds H.M. van Terwispel, J. Voordewind, Arno II van Brechelhain. En schrik niet als u ergens een overlijdensbericht van de schrijver aantreft: het betreft slechts een reclamestunt voor zijn nieuwe boek De tegenhanger, waarin hij zelf de fictieve hoofdrol speelt. 

een tweetal gedichten van Jongstra: http://www.typ.nl/TYP03/art_and_power/jongstra/jongstra00.html

column over de overeenkomst tussen Immanuel Kant en een biljartbal: http://www.denieuwe.nl/column/artikelen/AtteJongstra1.html

interview door filosofie-studentenblad Cimedart: http://cf.hum.uva.nl/cimedart/archief/jongstra.txt

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer