Archief: juli 2022

Hoop op vertaling: Fifty Sounds, Crying in H Mart en The Undercurrents

Door Elisa Veini

Welke boeken verdienen een vertaling? Ik ben enthousiast over een essayistisch sub-genre, dat vooral in de Engelstalige literaire wereld aan populariteit wint: een boeklang essay verpakt als memoires van de schrijver, met een specifiek onderwerp als kruiwagen voor de vertelling.

Lees meer

Ode aan een verguisde dochter

Interview door Marjet Maks

Met haar breed georiënteerde oeuvre bezet Rosita Steenbeek een eigen plaats in het Nederlandse literaire landschap. Haar rode draad is vergankelijkheid versus vitaliteit en bewust zijn van je oorsprong. Haar debuut De laatste vrouw, Schimmenrijk en haar non-fictieboeken over Rome spelen in Italië.

Lees meer

Hoop op heruitgave: Jens Munk

Recensie door Huub Bartman

Jens Munk is een 17e eeuwse Deense ontdekkingsreiziger, die in opdracht van koning Christiaan de Vierde in 1619 op zoek ging naar de noordwestelijke doorgang naar Indië. Zijn beide schepen, de Eenhoorn en de Lamprei, vroren vast in het ijs van de Hudsonbaai.

Lees meer
8
okt

39ste Nacht van de Poëzie

Twintig dichters, zes muzikanten, een achthoekige zaal en een lange poëtische nacht. Een selectie van de beste Nederlandse dichters en een handvol muzikanten voor één nacht strijken samen neer in de Grote Zaal van TivoliVredenburg.

Lees meer
25
jul

ILFU Boekenclub met Jenny Offill

Deze maand staat Weersverwachting centraal in de ILFU Boekenclub. Op maandag 25 juli ben je welkom bij ons op de ILFU redactie voor een live Boekenclub om samen met Jenny Offill te praten over haar roman.

Lees meer
23
sep

Jonathan Franzen opent het ILFU

Aan het einde van Kruispunt van Jonathan Franzen speelt Utrecht een kleine, onbeduidende rol. Hoofdpersonage Becky is met haar vriend Tanner op een muziekreis door Europa en krijgt uitgerekend in Utrecht buikgriep.

Lees meer
21
sep

De dagboekenavond van J.J. Voskuil

Van 1939, het jaar waarin Voskuil dertien werd, tot 2006, het jaar dat hij tachtig werd, hield Voskuil dagboeken bij – meer dan 160 schriften vol. Deze schriften vormen de basis voor het typoscript van zijn levensbeschrijving.

Lees meer

In memoriam Remco Campert 1929 - 2022

In memoriam door André van Dijk

Campert was een kunstenaar die zich verstopte in zijn werk. Die eigenlijk niets te melden had. ‘Hij zegt heel weinig, hij heeft nooit een verhaal’, zegt zijn levenspartner Deborah in de film, ‘alles zit in zijn schrijven’.

Lees meer

Twintig jaar een vrijplaats voor dichters in alle maten en soorten

Recensie door Ingrid van der Graaf

Terwijl de premier van het Verenigd Koninkrijk zijn ambt voortijdig moet neerleggen, gaat  Het liegend konijn zonder veel ophef of rumoer zijn twintigste jaargang in. Een jubileumjaar in poëzie, een gekroond konijn siert de cover.

Lees meer

Opgroeien tussen gedetineerden

Recensie door Stefanie Katzenbauer

Koloniekind – Opgroeien in het gevangenisdorp Veenhuizen is het nieuwste boek van Mariët Meester. In dit non-fictieverhaal vertelt ze over haar jeugd in het dorp Veenhuizen, waar inwoners ‘samenwoonden’ met de gevangenen die in verschillende gebouwen in het dorp hun straf uitzaten.

Lees meer

De waarheid regeert

Recensie door Thibault Coigniez

Een journalist die de complexe problemen rondom globalisering wil verslaan, moet ook op zijn eigen werkwijze reflecteren. Wie laat hij aan het woord, hoe beïnvloeden zijn vooroordelen de besluitvorming en waar trekt hij de scheids tussen mening en waarheid, tussen fabel en verslag?

Lees meer

Oogst week 27 - 2022

door Adri Altink

‘Echt gebeurd is geen excuus’, beweerde Gerard Reve ooit. Het is ook de Nederlandse titel van een verzameling anekdotes van Heinrich von Kleist die onlangs verscheen. Er wringt iets tussen fictie en waarheid: blijkbaar is er behoefte aangetoond te zien dat het onwaarschijnlijke tóch waar is (vergelijk ook de titel van het laatste boek van Frank Westerman, Te waar om mooi te zijn).

Lees meer

Recent

2 december 2022

Verdomme...!

Literair Nederland - 10 jaar geleden

10 december 2012

Literaire tomaten
Recensie door Albert Hogeweij

Misschien maar beter bij aanvang gezegd: wanneer de slotwoorden van deze negende feuilletonbundeling er niet om liegen, is hiermee zijn laatste verschenen: ‘Ik neem afscheid van de trouwe volgers van mijn Restletsels. Vaart allen wel en: ketemoe lagi!’ Anders dan bij Philip Roth, die onlangs kenbaar maakte niet meer te schrijven omdat hem daartoe geestelijk de strijdlust ontbrak, ligt bij Jeroen Brouwers de oorzaak vooral in het fysieke: twee herseninfarcten, een lamme schrijfhand bij een toch al puffend, reutelend en haperend lichaam maken het schrijven voor hem tot een hels karwei.