Archief: oktober 2021

Driehoog achter

Lang had ik niet aan Tsjechov gedacht, tot deze week Russisch vertaler Arie van der Ent  op een literaire avond kwam praten over zijn vier-delige Repercussies uit het Russisch.

Lees meer

Oogst week 42 - 2021

Door Anky Mulders

Vier kippen leven genoeglijk in de achtertuin van de vrouwelijke verteller van Broed, de debuutroman van de Amerikaanse Jackie Polzin. Ze hebben namen, kakelen tevreden, leggen eieren en zijn zich niet bewust van de gevaren die hen bedreigen: de harde winter, de hete zomer, roofdieren, onzekerheid over hun bestaan.

Lees meer

Prachtige verhalen over vertalen en vertaalde literatuur

Recensie door Ingrid van der Graaf

Filter, tijdschrift over vertalen, onderzoekt in deze derde editie van dit jaar de andere kant van de vertaling, die van de ontvanger, de lezer. Een twintigtal vooraanstaande lezers werd uitgenodigd hun boekenkast te onderzoeken op wat hun favoriete vertaling is, of zelfs ‘hun favorietste aller tijden’.

Lees meer

Lieke Marsman tijdens de Nacht van de Poezie 2021

 

Dichter des Vaderlands Lieke Marsman (1990), debuteerde in 2010 met de bundel Wat ik mijzelf graag voorhoud  bij Van Oorschot. In 2014 verscheen haar tweede bundel, De eerste letter en in 2017 volgde de roman Het tegenovergestelde van een mens (Atlas Contact).

Lees meer
27
okt

Een avond met Tom Lanoye en Antjie Krog

Een literaire ontmoeting tussen Tom Lanoye (1958) en Antjie Krog (1952). De Zuid-Afrikaanse Antjie Krog is vertaler, buitengewoon hoogleraar en al meer dan vijftig jaar een politiek geëngageerd schrijfster. Haar poëzie wordt internationaal geprezen en al jaren wordt ze getipt voor de Nobelprijs Literatuur.

Lees meer

Over het spoor (1)

Ik kijk graag naar Édouard Louis. Groene ogen, blonde slag in zijn haar, gladde huid. Jonge Franse schrijver, internationaal gevierd. Maar nog liever luister ik naar hem: scherp, compromisloos, begeesterd, soms met ingehouden woede.

Lees meer

Peter Verhelst wint Constantijn Huygens-prijs 2021

Door Ingrid van der Graaf

Aan de Vlaamse dichter en schrijver Peter Verhelst (1962) werd de Constantijn Huygens-prijs 2021 toegekend. Het volgens de jury ‘adembenemend oeuvre’, van Verhelst is sinds zijn debuutbundel Obsidiaan in 1987 al meer dan dertig keer bekroond.

Lees meer

De woorden die ze niet uit durfde te spreken

Recensie door Anky Mulders

Steeds terugkerende thema’s in De hemel is altijd paars, de debuutroman van de in Iran geboren en sinds 2015 in Nederland wonende Sholeh Rezazadeh, zijn kleuren, glimlachen en dansen en een grote plaats is ingeruimd voor bomen.

Lees meer

Vreemdelingen

Hoe we worden als je niet behoort ‘tot de beschermden en gelukkigen van hun eigen geschiedenis’. Ik lees het net verschenen, nieuwe boek van Julia Franck, waarin ze over zichzelf schrijft.

Lees meer

Liefde is een opstandig beest

Recensie door Adri Altink

De openingszinnen zijn een aardige illustratie van wat De zaak aan Highway 62 van Laila Lalami goed en tegelijk minder sterk maakt. De eerste zet het verhaal meteen op scherp: ‘Mijn vader kwam om het leven op een voorjaarsavond, vier jaar geleden, terwijl ik aan een hoektafel van een nieuwe bistro in Oakland zat’.

Lees meer

Fascinatie voor afbeelding leidt tot boeiende teksten

Recensie door Hans Vervoort

Rudy Kousbroek was een meester in het associatief filosoferen over foto’s die hem intrigeerden, en hij liet dat zien in drie boeken met zwartwit-foto’s die hij voorzag van een korte of langere mijmering. 

Lees meer

Oogst week 41 - 2021

door Adri Altink

Het Martyrium van Elias Canetti is sinds de eerste Nederlandse vertaling uit 1967 altijd wel verkrijgbaar geweest. Dat gold tot kort geleden alleen nog voor de uitgave in de stijlvolle Perpetuareeks.

Lees meer

Recent

2 december 2022

Verdomme...!

Literair Nederland - 10 jaar geleden

10 december 2012

Literaire tomaten
Recensie door Albert Hogeweij

Misschien maar beter bij aanvang gezegd: wanneer de slotwoorden van deze negende feuilletonbundeling er niet om liegen, is hiermee zijn laatste verschenen: ‘Ik neem afscheid van de trouwe volgers van mijn Restletsels. Vaart allen wel en: ketemoe lagi!’ Anders dan bij Philip Roth, die onlangs kenbaar maakte niet meer te schrijven omdat hem daartoe geestelijk de strijdlust ontbrak, ligt bij Jeroen Brouwers de oorzaak vooral in het fysieke: twee herseninfarcten, een lamme schrijfhand bij een toch al puffend, reutelend en haperend lichaam maken het schrijven voor hem tot een hels karwei.