Archief: september 2018

Beste boek voor jongeren

Beide boeken die dit jaar werden uitgeroepen tot het ‘Beste Boek voor Jongeren’ liggen hier in huis. Wij zeggen hier niet halfbroer werd gelezen door mijn man en zijn oudste zoon.

Lees meer

Verwoestende geschiedenis van een stad

Recensie door Kris Mattheeuws

Soms hebben auteurs een haat-liefde verhouding met hun geboortestad. Bij Svealena Kutschke lijkt dit niet anders te zijn. In haar derde roman Een stad, het meisje en de duivel beschrijft ze de lotgevallen van een Duitse familie tegen de achtergrond van de verschrikkelijke twintigste eeuw met haar stad Lübeck in een hoofdrol.

Lees meer

Oogst week 39 (2018)

door Ingrid van der Graaf

De oogst van deze week bestaat uit een nieuwe uitgave in de reeks Privé Domein, een literair tijdschrift, een kleine roman van de Noorse auteur Tomas Espedal en een ooit aan de keizer van Rome opgedragen boekwerk van de Romeinse letterkundige en amateur-wetenschapper C.

Lees meer

Levens vol muziek

Recensie door Hans Vervoort

Zeemansgraf voor een kort verhaal is een drieluik over het ongewenst zwanger geraakte meisje Jet Hamelink, de door haar ter adoptie afgestane zoon Jurre en diens dochter Fine.

Lees meer

Stadsschrijvers

Redmond O’Hanlon was de derde writer in residence in Almere. Stephan Sanders en Renate Dorrestein gingen hem voor. In De groene stad doet hij op voor zijn volgers vertrouwde wijze verslag van de drie jaar durende reis door de stad in wording die Almere na ruim veertig jaar nog altijd is.

Lees meer

Stille haakjes, onzichtbare tandjes

Recensie door Daan Pieters

Als je de plot vluchtig samenvat, lijkt Maria Stepnova’s jongste geesteskind Italiaanse les zo op het eerste gezicht wel een sentimentele keukenmeidenroman: Russische dokter verlaat zijn echtgenote voor een mooie, mysterieuze jongedame, volgt haar naar Italië, maakt daar kennis met de geneugten des levens, maar dan – stel je voor – gaat het toch nog mis.

Lees meer

Ironie wint het van intellectualisme

Recensie door Kris Mattheeuws

Jonas Lüscher mag bij het Nederlandse publiek dan een nobele onbekende zijn, in de Duitstalige wereld is zijn toekomst verzekerd. Vier jaar geleden verraste hij iedereen met een briljante novelle over de financiële crisis, Het voorjaar van de barbaren.

Lees meer

Schrijven bij geluid

Sinds kort woon ik naast een wasmachine. De wasmachine wordt niet alleen door mij gebruikt maar ook door andere mensen, op momenten dat ik aan het schrijven ben. Op dit moment bijvoorbeeld schrijf ik met het geluid van een gillende centrifuge op de achtergrond.

Lees meer

Individuen in de branding van de geschiedenis

Recensie door Vic Veldheer

Jan Konst, hoogleraar Nederlandse literatuur aan de Freie Universität Berlin, heeft een prachtige familiekroniek geschreven, De wintertuin. De afgelopen decennia heeft het genre van de familiekroniek een hoge vlucht genomen.

Lees meer

Constantijn Huygens-prijs 2018 voor Nelleke Noordervliet

De jaarlijkse Constantijn Huygens-prijs 2018 is toegekend aan Nelleke Noordervliet (1945) voor haar hele oeuvre dat bestaat uit vele romans, essays, verhalen, toneel en columns. Haar eerste boek, Tine of De dalen waar het leven woont (1987), ging over het leven van de vrouw van Multatuli, Everdina Huberta van Wijnbergen.

Lees meer

Campert-nummer

Volgend jaar wordt de dichter negentig. Een gedenkwaardige leeftijd die dit jaar met het verschijnen van zijn biografie gevierd wordt als een voorschot op de dood. Die biografie had ik als Campertadept al in huis moeten hebben.

Lees meer

Schrijven met de veer van de arend

Recensie door Adri Altink

‘Ik zat al een hele tijd op je te wachten’, zei Prometheus.
‘Waarom heb je me dan niet eerder geroepen?’ antwoordde de arend.
Voor het eerst keek Prometheus naar zijn arend, die losjes boven op de kromme tralies van zijn cachot zat.’

Het is duidelijk dat hier iets vreemds aan de hand is.

Lees meer

Recent

11 december 2019

De dromende dichter

Literair Nederland - 10 jaar geleden

15 december 2009

Schoonmaaktips van een huurmoordenaar, Hallgrímur Helgason

Door Rein Swart

Tegen het eind van deze roman komt Tony Soprano zijdelings in beeld, namelijk als de hoofdpersoon, de Kroatische huurmoordenaar Toxic, de maatschappij voorstelt als een cirkel met ‘de predikende, afvalscheidende en fietsende meerderheid bovenaan (al die mensen die nooit bij rood licht de straat oversteken maar telkens als Tony fokking Soprano op tv is het scherm beginnen te likken)’.

Dit citaat geeft al aan dat het om een robuust boek gaat, met een ruw taalgebruik, die door liefhebbers van The Sopranos zeer zal worden gewaardeerd.

Lees meer