Archief: november 2017

1
dec

Café Le Faux Rire: kunstenaarsavond in Cobra Museum

Tijdens de eerste editie van Café Le Faux Rire – een onregelmatig terugkerende kunstenaarsavond in museumcafé van het Cobra Museum – zijn onder andere de Deense kunstenaar Jakob Kolding (over zijn tentoonstelling Corbulations), historicus Max Risselada (over Le Corubsier en zijn werk) en dichter Peggy Verzett (leest uit eigen werk en dat van CoBrA-dichters)  te gast.

Lees meer

Weten we wel hoe het is?

Recensie door Teunis Bunt

Zoals het is, van Floris Tilanus, ziet eruit als een prentenboek: op de rechterpagina een paginagrote pentekening, op de linkerpagina een stukje tekst, nooit langer dan vijf regels.

Lees meer

De bril van de recensent

Vorige week vertrouwde een schrijver mij toe dat zij de recensie die ik schreef over haar meest recente  roman minstens een keer in de veertien dagen tot zich neemt om zichzelf moed in te lezen.

Lees meer

Afzien in Alaska

Recensie door Evert Woutersen

In 2016 verscheen Le grand marin, de debuutroman van de Franse schrijfster Catherine Poulain. In Frankrijk was het boek een sensatie. Het kreeg veel literaire prijzen. Inmiddels is het boek ook in het Nederlands vertaald als Open zee.

Lees meer
1
dec

Alex Boogers & Murat Isik bij B-Unlimited

Alex Boogers en Murat Isik zijn samen te gast bij B-Unlimited. Ze vertellen over hun boeken en worden geïnterviewd.
Twee confronterende romans over afkomst, vriendschap en vergelding. Onder een hemel van sproeten van Alex Boogers speelt in een universum vol tegenstellingen: ouderdom vs jeugd, zwart vs blank, volks vs elitair.

Lees meer

Het totemdier van de schrijvers

Recensie door Adri Altink

Wie het boek achteloos openslaat en begint te lezen zal snel de indruk kunnen krijgen met De vos een nieuwe bundel persoonlijke beschouwingen in handen te hebben van Dubravka Ugrešić, de in Amsterdam woonachtige Kroatische auteur van de verzameling opstellen Europa in sepia uit 2015.

Lees meer

Een Tirade waardig...

Recensie door Ingrid van der Graaf

Wie plaats neemt in de redactie van een literair tijdschrift, doet dit om de schitteringen in de literatuur mede prijs te mogen geven. Aankomend schrijvers die ‘het’ in zich hebben voor het voetlicht te schuiven.

Lees meer

Muziek die chaos bedwingt

Het lijkt wel of de Iraakse schrijver Ali Bader in zijn roman De wolkenmuzikant hetzelfde zegt als Joop Scholten in zijn gedicht Geef mij. Bader heeft het over een Iraakse cellist wiens instrument op een dag door streng-Islamisten in elkaar wordt getimmerd.

Lees meer

Literatuur op tv: van cultuurbemiddeling via Van Dis naar boeken pluggen

door Liliane Waanders

Er is in de loop van de ongeveer zestig jaar dat er op televisie aandacht besteed wordt aan schrijvers en aan literatuur veel veranderd. Maarten Asscher vatte het tijdens het gesprek waarmee het symposium Literatuur op tv eindigde heel mooi samen: het initiatief ligt niet meer bij de schrijvers.

Lees meer

Van Rhodesië naar Zimbabwe in proza

De afgelopen dagen moest ik denken aan de Zimbabwaanse schrijver Chenjerai Hove. Dat kwam door de berichtgeving over Robert Mugabe, dat hij was afgezet en ondertussen daadwerkelijk is afgetreden. Dat had Chenjerai Hove nog moeten meemaken, dacht ik.  

Lees meer

Oogst week 47

Door Liliane Waanders

Het hart van Of heb ik het verzonnen?, de briefwisseling tussen (jeugd)vrienden Herman Koch en Wanda Reisel, wordt gevormd door de teruggevonden ‘Barcelonabrieven’, geschreven in de periode 1986-1988.

Lees meer

Weidse landschappen, bekraste zielen

Recensie door Daan Pieters

Hoeveel leed kan een mens in zijn leven hebben? Wat is het ergst denkbare verdriet, en hoe kan je dat dragen? Emily Ruskovich gaat de confrontatie met deze vragen aan in haar roman Idaho, die zich afspeelt in het hoge noorden van de gelijknamige dunbevolkte Amerikaanse staat.

Lees meer

Recent

18 oktober 2018

Een strijdbare vrouw

17 oktober 2018

Snippers vol belofte

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 oktober 2008

Kwetsbare poëzie

Recensie door Wouter

De nieuwe bundel van dichter en journalist Hilbrand Rozema kent lange zinnen van weinig woorden. En zoals een Groninger betaamt, heeft die aan een half woord genoeg. Hoewel, weinig halve woorden, want Rozema floreert in taligheid. Dit brengt enerzijds prachtige constructies met zich mee, zoals de eenvoudige maar prachtige beginzinnen van de vierdelige cyclus ‘Losgeregende bloesems’: ‘Het licht van de zon / op de losgeregende bloesems.’

Lees meer