Monthly Archives: januari 2017

Een andere bril opzetten

Een andere bril opzetten

Recensie door Els van Swol

In de televisiedocumentaire Het spoor naar Auschwitz (13 januari 2017, KRO) zochten Frénk van der Linden en Gisèla Mallant een antwoord op een vraag als: Waarom hebben de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog de spoorlijnen naar de vernietigingskampen niet gebombardeerd? Eén van de antwoorden was, dat we hier door de bril van onze tijd, waarin precisiebombardementen mogelijk zijn, naar kijken.

Lees meer

Als een vertaling klaar is voelt het als een huis waarvan ik alle kamers ken

Als een vertaling klaar is voelt het als een huis waarvan ik alle kamers ken

Door Ingrid van der Graaf

Interview
Barbara de Lange is fulltime vertaler en geeft les aan de Vertalersvakschool in Amsterdam. Sinds 1985 vertaalde ze onder meer werk van Margaret Atwood, George Steiner, John Irving, Simon Schama, Colin Thubron, Donna Tartt, D.H. Lawrence en Michael Ondaatje. Vorig jaar werkte ze tien maanden aan de vertaling van De jaren.

Lees meer

Bang voor de politie

Bang voor de politie

Door Adri Altink

Op 29 december beschreef je in een column in De Gelderlander dat je in Arnhem zag hoe twee politiemensen een paar dronkenlappen oppakten. Het viel je op dat die agenten rustig bleven en dat de dronkaards agressief waren. Je was het in Syrië anders gewend. Daar trad de politie gewelddadig op en was je doodsbang voor ze.

Ik kreeg je column vorige week onder ogen en dat paste op een rare manier in mijn dagen. Op maandag bladerde ik in een boekje dat me was toegestuurd:

Lees meer

Dichtersproza

Dichtersproza

Recensie door Hans Vervoort

Als dichters een roman gaan schrijven krijgt de lezer het moeilijk. Want een plot maken behoort niet tot de dichtersvaardigheden. En het schrijven van een vlotte tekst meestal ook niet. Dichter/schrijver Jacob Groot bewees dat al in zijn vorige twee romans, Billy Doper (2008) en Adam Seconde (2012) en nu opnieuw in Geloof in mij (november 2016).

Lees meer

Leesclub 3

Leesclub 3

Door Inge Meijer

Hoe eenvoudiger de uitstraling, hoe doordachter het vaak in elkaar steekt. Denk aan een fietswiel waarvan elk onderdeel precies op de juiste plaats zit maar de lengte van elke spaak wiskundig berekend is. Je staat er gewoon niet bij stil als je een fiets alleen maar gebruikt om je te verplaatsen.

Lees meer

Interview organisator LichteGedichtenDag

Interview organisator LichteGedichtenDag

Door Charlotte Out

De Poëzieweek heeft dit jaar als thema ‘humor’. De ideale gelegenheid voor een middag plezierdichten (of light verse) in een ongedwongen sfeer, dacht dichter en cabaretier Frank van Pamelen (1965). Samen met Jan J. Pietserse (1951) organiseerde hij de LichteGedichtenDag. Charlotte Out belde met Van Pamelen en stelde hem enkele vragen.

Lees meer

‘De koeien geven melck en room’

'De koeien geven melck en room'

Recensie door Lodewijk Brunt

Nederland: gidsland, door God in Eigen Persoon uitverkoren. Als dit land in één opzicht uitblinkt, was het wel door deze onwrikbare overtuiging. Historici zijn het onderling eens dat de ontwikkeling van een nationale identiteit een (Europees) fenomeen van de moderne tijd is, met name de negentiende eeuw, maar de wortels van de Nederlandse identiteit reiken verder terug, zeker een paar honderd jaar.

Lees meer

Proeve van hardop denken

Proeve van hardop denken

Op de snijtafel ligt een gedicht van Chr. J. van Geel uit de bundel Onverzamelde gedichten.

Ik spreek vanuit een donker bos
waarin geen boom, geen tak, geen knop,
waarin onstaan tot brandhout wordt
gehakt, door niemand ooit gezien.

Zag u het meteen? Er staat geen ‘ontstaan’ maar ‘on*staan’. Lastig. Moderne poëzie is bij uitstek het genre waarin je heel moeilijk kunt vaststellen of iets een toevallige druk- of taalfout is dan wel opzet. Toch is mijn eerste indruk dat het een drukfout moet zijn. We doen gewoon alsof die T er wel staat, elke regel bevat dan vier jamben.

Lees meer

Overleven op de armoedige hoogvlakte van Mexico

Overleven op de armoedige hoogvlakte van Mexico

Recensie door Geurt Franzen

De verwekking van Germán Alcántara Carnero is weinig zachtzinnig, zijn geboorte is rauw als een scène in een kerker van de Spaanse inquisitie en zijn leven is een aaneenschakeling van geweldserupties. Zelfs een zachte dood tussen satijnen lakens, omringd door geliefden, is hem niet gegund: hij zal eenzaam sterven in de woestijn, na een aframmeling door een stelletje ongeïnteresseerde rauwdouwers.  

Lees meer

Een hondenleven – maar wel een mooi hondenleven

Een hondenleven - maar wel een mooi hondenleven

Recensie door Hans Vervoort

‘Een juweel van een boek, dat gaat over het leven en dood; over geloof, hoop en liefde, en over de twijfel aan de zin van dat alles. En dat geschreven in een stijl die ruimte biedt voor ironie, wrevel en melancholie. Wie wil er nog méér?’ 

Dit schreef ik in mijn tijd als NRC-recensent over Koos van Zomerens Het Verhaal uit 1986.

Lees meer