René, Gysen

“Lezen is schrijven is zich herinneren is leefbare realiteit scheppen is zich als persoon handhaven.”

Het leven en schrijven van René Gysen (Antwerpen, 1927-1969) draait rond twee kernwoorden: authenticiteit en ziekte. Vanaf 1946 lijdt hij aan longtuberculose. Enerzijds mist hij daardoor zijn jeugd en de kans om zich in te burgeren. Anderzijds ervaart hij de realiteit als absurd: alles verliest zijn onschuld en natuurlijkheid. Onder invloed van Asger Jorn en markies de Sade, van zijn ziekte en van zijn behoefte aan authenticiteit creëert Gysen – die ook schreef onder de pseudoniemen ‘Kieng Kool’ en ‘John Lamoureux’ -voortdurend nieuwe werkelijkheden. Daarbij volgt hij steeds hetzelfde proces: 1) hij observeert de werkelijkheid vanuit banaliteiten; 2) hij ontmaskert die werkelijkheid als onecht, ‘niet authentiek’ en 3) stelt daartegenover een nieuwe (talige) werkelijkheid. Ook zichzelf ontmaskert hij als niet authentiek zodat er niets anders overblijft dan het proces zelf. Typisch voor het lyrisch proza van René Gysen is de vermenging van fictie en realiteit, de vermenging van genres en de fragmentatie. Zijn werk is moeilijk toegankelijk, waardoor hij weinig gelezen wordt ondanks zijn belang voor de vernieuwing van het Vlaamse proza. Naast schrijver was Gysen ook redactielid van de tijdschriften Gard Sivik (1956-1964) en Komma (1964-1969), en een gewaardeerd literair criticus. Hij verzorgde eveneens een Nederlandse vertaling van het werk van de Sade.

Bibliografie: 

– ‘René Gysen’: Langs een kronkelend pad met aarzelend licht aan de einder’ In: 5 Geloofsbrieven. Samengesteld door de redactie van Komma, Nijgh & Van Ditmar: ’s-Gravenhage 1967
Over René Gysen. Samengesteld door de redactie van Komma, Nijgh & Van Ditmar: ’s-Gravenhage/Rotterdam 1969
– Paul de Wispelaere, ‘Het trillen van de taalantennes’, In: Paul de Wispelaere, Het Perzisch tapijt. Literaire essays en kritieken, De Bezige Bij: Amsterdam 1969

 

Recent

1 augustus 2018

Blokken op Blokken

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer