René, Gysen

“Lezen is schrijven is zich herinneren is leefbare realiteit scheppen is zich als persoon handhaven.”

Het leven en schrijven van René Gysen (Antwerpen, 1927-1969) draait rond twee kernwoorden: authenticiteit en ziekte. Vanaf 1946 lijdt hij aan longtuberculose. Enerzijds mist hij daardoor zijn jeugd en de kans om zich in te burgeren. Anderzijds ervaart hij de realiteit als absurd: alles verliest zijn onschuld en natuurlijkheid. Onder invloed van Asger Jorn en markies de Sade, van zijn ziekte en van zijn behoefte aan authenticiteit creëert Gysen – die ook schreef onder de pseudoniemen ‘Kieng Kool’ en ‘John Lamoureux’ -voortdurend nieuwe werkelijkheden. Daarbij volgt hij steeds hetzelfde proces: 1) hij observeert de werkelijkheid vanuit banaliteiten; 2) hij ontmaskert die werkelijkheid als onecht, ‘niet authentiek’ en 3) stelt daartegenover een nieuwe (talige) werkelijkheid. Ook zichzelf ontmaskert hij als niet authentiek zodat er niets anders overblijft dan het proces zelf. Typisch voor het lyrisch proza van René Gysen is de vermenging van fictie en realiteit, de vermenging van genres en de fragmentatie. Zijn werk is moeilijk toegankelijk, waardoor hij weinig gelezen wordt ondanks zijn belang voor de vernieuwing van het Vlaamse proza. Naast schrijver was Gysen ook redactielid van de tijdschriften Gard Sivik (1956-1964) en Komma (1964-1969), en een gewaardeerd literair criticus. Hij verzorgde eveneens een Nederlandse vertaling van het werk van de Sade.

Bibliografie: 

– ‘René Gysen’: Langs een kronkelend pad met aarzelend licht aan de einder’ In: 5 Geloofsbrieven. Samengesteld door de redactie van Komma, Nijgh & Van Ditmar: ’s-Gravenhage 1967
Over René Gysen. Samengesteld door de redactie van Komma, Nijgh & Van Ditmar: ’s-Gravenhage/Rotterdam 1969
– Paul de Wispelaere, ‘Het trillen van de taalantennes’, In: Paul de Wispelaere, Het Perzisch tapijt. Literaire essays en kritieken, De Bezige Bij: Amsterdam 1969

 

Recent

19 oktober 2018

De man die wachtte

18 oktober 2018

Een strijdbare vrouw

17 oktober 2018

Snippers vol belofte

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 oktober 2008

Kwetsbare poëzie

Recensie door Wouter

De nieuwe bundel van dichter en journalist Hilbrand Rozema kent lange zinnen van weinig woorden. En zoals een Groninger betaamt, heeft die aan een half woord genoeg. Hoewel, weinig halve woorden, want Rozema floreert in taligheid. Dit brengt enerzijds prachtige constructies met zich mee, zoals de eenvoudige maar prachtige beginzinnen van de vierdelige cyclus ‘Losgeregende bloesems’: ‘Het licht van de zon / op de losgeregende bloesems.’

Lees meer