Monthly Archives: september 2006

Feestelijke opening schrijversresidentie Amsterdam op 13 oktober

Feestelijke opening schrijversresidentie Amsterdam op 13 oktober

David van Reybrouck en Frank Martinus Arion eerste bewoners

Tot op heden ontbrak het nog aan een vaste verblijfsmogelijkheid voor buitenlandse schrijvers in Amsterdam. Hiermee werd voorbij gegaan aan de aantrekkingskracht van Nederland als bron van inspiratie.

Het Fonds voor de Letteren en het Nederlands Literair Productie- en Vertalingenfonds hebben daarom het initiatief genomen voor de vestiging van een Europees huis voor schrijvers. De Universiteit van Amsterdam en Athenaeum Boekhandel stellen als samenwerkingspartners van het programma woonruimte in de oude kern van de stad beschikbaar. Het gaat om twee appartementen, één aan het Spui en één aan de Geldersekade.

Op 13 oktober opent Job Cohen het programma. Daarna wordt het appartement aan het Spui feestelijk ten doop gehouden. 
Lees meer

Als Sarah uit de badkamer komt, zit er een man in haar huiskamer. Ieder ander zou zich rot schrikken, maar Sarah niet: ‘Ze weet onmiddellijk dat hij er is. Ze wacht al vijf jaar op zijn komst: ze heeft in zijn ogen gelezen dat hij zich zou komen opwerpen als vleesgeworden geweten.’ De man blijft. Dagen, misschien zelfs wel weken. Hij zwijgt en zit op een eettafelstoel. Sarah probeert het wankele evenwicht dat ze heeft gevonden in haar leven te behouden, maar de komst van de man verstoort haar geestelijke rust en legt haar verleden bloot.
Lees meer

Schuim,Alfred Schaffer

Schuim,Alfred Schaffer

Piet Gerbrandy schreef in de Volkskrant van 8 september 2006 een eerder negatieve beoordeling neer van Alfred Schaffers nieuwste bundel, Schuim. Zijn oordeel hangt hij op aan een aantal regeltjes waaraan de auteur zich dient te houden om de lezer tegemoet te komen. Die lezer gaat volgens Piet Gerbrandy en de door hem aangehaalde Amerikaanse literatuurwetenschapper Jonathan Culler van een aantal verwachtingen uit:

‘In de eerste plaats ga je ervan uit dat er een spreker is die je iets vertelt, in de tweede plaats neem je aan dat –

Lees meer

Vuile was

Vuile was

Dit redactioneel is een Surinaamse bijdrage aan een Nederlands initiatief. Doet dat er toe? Of is dat bij een niet aan plaats en tijdgebonden medium als internet volslagen onbelangrijk? Volgens mij speelt het wel degelijk een rol, omdat we nu juist vanuit Suriname proberen ons eigen geluid te laten horen; blijkbaar zijn onze vogeltjes toch net iets anders gebekt.

Waar de Nederlandse mus tsjiptsjilp zegt, scandeert onze grietjebie eindeloos zijn eigen naam. Met onze bijdragen willen we de Surinaamse literatuur bekendheid geven, we proberen de grenzen ervan af te bakenen (én te overschrijden natuurlijk!) maar ook de raakvlakken en overlappingen met andere delen van de wereldliteratuur in kaart te brengen: we zijn bevoorrechte mensen die heerlijk met één van de leukste cultuuruitingen ter wereld aan het stoeien zijn: de literatuur!

Lees meer

GDMW 2006

GDMW 2006

Vrijdag 29 en zaterdag 30 september 2006 vindt in de Rotterdamse Schouwburg de 10de editie van GDMW Festival plaats, vorig jaar bezocht door een recordaantal van bijna 1.500 bezoekers. GDMW Festival klopt het stof van de letteren en zet de nieuwe generatie schrijvers en dichters nu al op het podium.

Met optredens van o.a. Adriaan van Dis, Toon Tellegen & Corrie van Binsbergen, Bart Chabot, Manon Uphoff, Rashid Novaire, Esther J. Ending, Klaas van der Eerden, Jeffrey Spalburg, An Pierlé & White Velvet (B), Gravenhurst (UK), Pete Philly & Perquisite (NL), Camera Obscura (UK), Lopazz (GER). Premières van Het Zuidelijk Toneel, Scapino Ballet Rotterdam, S-Alt, en het unieke filmportret van Remco Campert: Zacht Neerkomen.

In de hal: Dizzy Jazz Café op locatie! Met Tom Barman (B), Wilfried de Jong en Michiel Romeyn in een uniek samenwerkingsverband!
Maar ook: Hanz Mirck & pianist Frank Windemuller, Edge Belly Jazz Dog (NL), don point (NL) en Deelder Draait!  Kijk ook op Lees meer

De nominaties voor de Anton Wachterprijs 2006 zijn bekend!

De nominaties voor de Anton Wachterprijs 2006 zijn bekend!

Genomineerd voor de Anton Wachterprijs zijn, in alfabetische volgorde:
Gerbrand Bakker, Boven is het stil (Cossee)
Anneloes Timmerije, Zwartzuur (Augustus)
Pieter Toussaint, De brief (Cossee)
Aleid Truijens, Geen nacht zonder (Cossee)
Arthur Umbgrove, Midden op de weg, zo hard mogelijk (Contact)
Christiaan Weijts, Art. 285 (De Arbeiderspers) 

De Anton Wachterprijs is een tweejaarlijkse prijs uitgereikt voor het beste prozadebuut  van de afgelopen twee jaar. De winnaar wordt gekozen door een vakjury, dit jaar bestaande uit: Martin Ros, Maarten 't Hart, W.A.M. de Moor en Jo Huizinga. >>>

Lees meer

Dichters op de bres voor de paardenkastanje

Dichters op de bres voor de paardenkastanje

zondagmiddag 24 september
presentatie 'Kastanjegedichten'  op een schoolplein met kastanje in het centrum van Utrecht

De kastanjeboom in Nederland wordt bedreigd. Klimaatverandering, insecten en infecties bedreigen de paardenkastanjes in West-Europa. De mineermotten zorgen ervoor dat menig kastanjeboom al in de zomer bruine bladeren heeft.
Tijd om over te gaan tot actie, vond de dichter Nanne Nauta. Dankzij moderne communicatiemiddelen wist hij 120 dichters te mobiliseren om een gedicht te schrijven over deze markante boom, voor velen ook bekend van het schoolplein. Daarnaast vond Nauta nog enkele sprekende gedichten in de bestaande poëzie.
De bloemlezing dient er vooral voor het publiek wakker te schudden over de toestand van onze kastanjebomen. Daarnaast gaat een deel van de opbrengst van de bundel naar de Bomenstichting in Utrecht.
Alles is nu gebundeld in 'Kastanjegedichten - dichters op de bres voor de
paardenkastanje', een bloemlezing die komende zondag wordt gepresenteerd op het schoolplein van de Agatha Snellenschool, ingang via Doelenstraat in Utrecht (vlakbij het Centraal Museum). De middag begint om 14.00 uur. Zo'n 40 dichters zullen er hun gedicht voordragen. De toegang is vrij.

Programma >>>

Lees meer

In de zomer van 2005 kreeg ik Anjet Daanjes vorige roman Veelvuldig en Alleen voor mijn verjaardag en dat heb ik met veel plezier gelezen. Ik vond haar manier van vertellen verfrissend, en haar spel met realiteit en verbeelding verraste me. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord en dankzij internet kwam ik op haar zeer informatieve website terecht. Daar laat ze de lezer over haar schouder meekijken: we zien bouwtekeningen van de huizen die ze beschrijft, en kladblaadjes, locatiefoto’s en chronologische schema’s die haar behulpzaam zijn geweest.

In de zomer van 2005 kreeg ik Anjet Daanjes vorige roman Veelvuldig en Alleen voor mijn verjaardag en dat heb ik met veel plezier gelezen. Ik vond haar manier van vertellen verfrissend, en haar spel met realiteit en verbeelding verraste me. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord en dankzij internet kwam ik op haar zeer informatieve website terecht. Daar laat ze de lezer over haar schouder meekijken: we zien bouwtekeningen van de huizen die ze beschrijft, en kladblaadjes, locatiefoto’s en chronologische schema’s die haar behulpzaam zijn geweest.

In de zomer van 2005 kreeg ik Anjet Daanjes vorige roman Veelvuldig en Alleen voor mijn verjaardag en dat heb ik met veel plezier gelezen. Ik vond haar manier van vertellen verfrissend, en haar spel met realiteit en verbeelding verraste me. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord en dankzij internet kwam ik op haar zeer informatieve website terecht. Daar laat ze de lezer over haar schouder meekijken: we zien bouwtekeningen van de huizen die ze beschrijft, en kladblaadjes, locatiefoto’s en chronologische schema’s die haar behulpzaam zijn geweest.

Lees meer

Een persoonlijke queeste

Een persoonlijke queeste

 Door Sen Nandoe

Het debuur van Bea Vianen is ook  37 jaar verschijnen in Suriname nog steeds een veelgelezen boek en dat graag door middelbare scholieren op ‘De leeslijst’ wordt gezet. En niet alleen vanwege de niet al te grote omvang van het boek. Bea Vianen beschrijft in Sarnami, hai het moeizame proces naar volwassenheid, het vinden van je eigen identiteit.

Lees meer

De berg van Cézanne, Jurriaan Benschop

De berg van Cézanne, Jurriaan Benschop

Beschouwingen op hoogglans

Over kunst schrijven is lastig, vooral als er geen plaatjes bij staan. In De berg van Cézanne heeft Jurriaan Benschop zijn beschouwingen over kunstenaars (zoals Matisse, Bonnard, Friedrich en natuurlijk Cézanne) gebundeld. In het voorwoord formuleert hij een paar prettige uitgangspunten, namelijk dat hij als kijker ook een aandeel heeft in de betekenis en de werking van een schilderij. Daarnaast vindt hij dat iedere kunstenaar een eigen manier van kijken behoeft.

Lees meer

Ad van Iterson promoveerde op de eerste aardewerkfabrikanten in Maastricht en dat is waar deze historische roman in feite over gaat, de aardewerkfabriek Regout en de fabrikant Petrus Regout sr. (1801-1878). Dit in tegenstelling tot wat de flaptekst vermeldt. Volgens de flaptekst gaat het boek over Louise Mordant, dochter van de verlichting, die hevig verliefd wordt op Hans Erich Thalberg, een architect die vertrouwt op de terugkeer van de middeleeuwen.Natuurlijk speelt Louise Mordant een rol in het boek maar zij is meer de aangever dan hetgene waar het allemaal om draait. Louise is journaliste, vrijgevochten, flapt alles wat in haar opkomt eruit. Dit laatste zorgt wel eens voor pijnlijke situaties. Zij heeft een fascinatie voor de Regoutfabriek, later zullen we begrijpen waarom.Haar vader, waar ze nauwelijks contact mee heeft, is kroegbaas en werkte vroeger bij de Regoutfabriek, weliswaar ook als tapper, maar hij zag en hoorde veel. Wat hem het meest tegenstaat aan de fabriek is de kinderarbeid. Hij wacht zijn kans af om de fabrikant aan te kunnen pakken op dit onderwerp. Regout echter ziet zichzelf als vader en mentor van zijn arbeiders. Er is een verplichte ziekteverzekering en hij heeft zelfs vlakbij de fabriek een woonkazerne laten bouwen waar 70 gezinnen konden wonen Deze kazerne is ontworpen door Hans Erich Thalberg, woonachtig in Aken. Thalberg is weer in Maastricht, het is 1867, in de hoop nóg een opdracht binnen te kunnen halen. Louise en hij ontmoeten elkaar in een koffiehuis en zodra Louise hoort dat hij contacten heeft met de familie Regout dwingt zij als het ware Thalberg een ontmoeting met haar en Petrus Regout jr. te regelen zodat zij een artikel over de fabriek kan schrijven. Wat Thalberg niet weet is dat Louise heel andere bedoelingen heeft…Uiteindelijk trouwen Erich en Louise maar van een heftige verliefdheid is absoluut geen sprake.

Ad van Iterson promoveerde op de eerste aardewerkfabrikanten in Maastricht en dat is waar deze historische roman in feite over gaat, de aardewerkfabriek Regout en de fabrikant Petrus Regout sr. (1801-1878). Dit in tegenstelling tot wat de flaptekst vermeldt. Volgens de flaptekst gaat het boek over Louise Mordant, dochter van de verlichting, die hevig verliefd wordt op Hans Erich Thalberg, een architect die vertrouwt op de terugkeer van de middeleeuwen.Natuurlijk speelt Louise Mordant een rol in het boek maar zij is meer de aangever dan hetgene waar het allemaal om draait. Louise is journaliste, vrijgevochten, flapt alles wat in haar opkomt eruit. Dit laatste zorgt wel eens voor pijnlijke situaties. Zij heeft een fascinatie voor de Regoutfabriek, later zullen we begrijpen waarom.Haar vader, waar ze nauwelijks contact mee heeft, is kroegbaas en werkte vroeger bij de Regoutfabriek, weliswaar ook als tapper, maar hij zag en hoorde veel. Wat hem het meest tegenstaat aan de fabriek is de kinderarbeid. Hij wacht zijn kans af om de fabrikant aan te kunnen pakken op dit onderwerp. Regout echter ziet zichzelf als vader en mentor van zijn arbeiders. Er is een verplichte ziekteverzekering en hij heeft zelfs vlakbij de fabriek een woonkazerne laten bouwen waar 70 gezinnen konden wonen Deze kazerne is ontworpen door Hans Erich Thalberg, woonachtig in Aken. Thalberg is weer in Maastricht, het is 1867, in de hoop nóg een opdracht binnen te kunnen halen. Louise en hij ontmoeten elkaar in een koffiehuis en zodra Louise hoort dat hij contacten heeft met de familie Regout dwingt zij als het ware Thalberg een ontmoeting met haar en Petrus Regout jr. te regelen zodat zij een artikel over de fabriek kan schrijven. Wat Thalberg niet weet is dat Louise heel andere bedoelingen heeft...Uiteindelijk trouwen Erich en Louise maar van een heftige verliefdheid is absoluut geen sprake.

Ad van Iterson promoveerde op de eerste aardewerkfabrikanten in Maastricht en dat is waar deze historische roman in feite over gaat, de aardewerkfabriek Regout en de fabrikant Petrus Regout sr. (1801-1878). Dit in tegenstelling tot wat de flaptekst vermeldt. Volgens de flaptekst gaat het boek over Louise Mordant, dochter van de verlichting, die hevig verliefd wordt op Hans Erich Thalberg, een architect die vertrouwt op de terugkeer van de middeleeuwen.
Natuurlijk speelt Louise Mordant een rol in het boek maar zij is meer de aangever dan hetgene waar het allemaal om draait.

Lees meer

Donkere arena,Jan-Willem Anker

Donkere arena,Jan-Willem Anker

Er loert gevaar

Deadlines zijn vreselijk. Je bent bezig met het lezen van een bundel. Je herleest de bundel, pikt er enkele gedichten uit, legt het boekje weer weg, herleest, etcetera. De datum nadert dat je je stukje moet inleveren en je denkt: dat kan nog niet, ik heb deze poëzie nog niet veroverd. Dat overkwam me met Donkere arena van Jan-Willem Anker die vorig jaar al die mooie debuutbundel Inzinkingen schreef.

Lees meer