Archief: juli 2005

De dood schittert als het leven

Recensie door Menno Hartman

In een van de eerste decennia van de vorige eeuw verscheen bij uitgeverij De Wereldbibliotheek een Nederlandse vertaling van Leaves of Grass. Het was een wonderlijke – niet verantwoorde –

Lees meer

Teleurstellend einde

Recensie door Coen Peppelenbos

De schrijver Philibert Schogt is nog niet zo heel erg bekend en dat is jammer want zijn eerste twee romans zijn zeer de moeite waard.

Lees meer

Kleine lichamen

Van poëzie naar prozagedicht

De bundel Kleine lichamen van Peter Ghyssaert bestaat uit vier delen. Een deel ‘ouderwetse’ gedichten in de afdeling ‘Lege lanen’, daarna ‘Kleine lichamen I’

Lees meer

Heere Heeresma

Over het leven van Simon Heere Heeresma weten wij eigenlijk weinig. De schrijver zelf hult zich het liefst in nevelen.  Toch weten we dat zijn grootvader van vaderszijde kapitein van een zeeklipper was en grootvader van moederszijde reder en dat Heere op 9 maart 1932 als zoon van Heere Heeresma en Hendrika van der Zwan in het huis aan de Speerstraat 5 in Amsterdam-Zuid in een zeer christelijk gezin werd geboren.

Lees meer

Het onderzoek begint

Een boek van Berckmans staat garant voor uren gezever, geëmmer en gelamenteer. De personages in zijn verhalenbundels zijn geestelijk en lichamelijk ziek, hebben altijd dorst en missen het geld om pleepapier te kopen, hetgeen tot onsmakelijke taferelen kan leiden.

Lees meer

De engelenbron

Monchin is een voormalig politieman die een zolderkamer bewoont in een hoerenkast, waar Aura en dochter Linda Rosa de scepter zwaaien. Nadat hij uit het korps werd ontslagen en de gescheiden was van zijn vrouw, moest hij een nieuw leven beginnen.

Lees meer

Een grimwoud in mijn keel

Een grimwoud in mijn keel heet de debuutbundel van Liesbeth Lagemaat, onlangs nog winnares van de C. Buddingh’-prijs 2005. Een grimwoud in mijn keel, of zoals Lagemaat in ‘Diep in de hagedissenjas’

Lees meer

Recent

31 maart 2020

Libanese galgenhumor

26 maart 2020

Een ode aan de taal

Literair Nederland - 10 jaar geleden

31 maart 2010

Wie dit leest is een zot!

Recensie door Rein Swart

In de serie ‘klassieken’ bespreek ik dit keer het debuut van de Poolse meester uit 1937, dat vaak is vertaald. De uitgave uit 1981, door Paul Beers omgezet, gaf het aangename gevoel dat het daarmee wel goed zat.
Het is in het begin een wat vreemd boek, waarin groteske verhaal-elementen worden afgewisseld met diepzinnige overpeinzingen over de verhouding tussen jeugd en volwassenheid, kunst en kunstenaars en onze te grote gehechtheid aan vormen.

Lees meer