Herman Hendrik ter Balkt

Herman Hendrik (roepnaam Harry) ter Balkt werd geboren op 17 september 1938 te Usselo, een Twents dorpje in de buurt van Enschede. Na de middelbare school en een lerarenopleiding gaf hij jarenlang les in Drenthe en Nijmegen. Als dichter debuteerde hij in 1969 met de bundel Boerengedichten, onder het pseudoniem Habakuk II De Balker. (Onder dit pseudoniem blijft hij tot 1979 publiceren, waarna hij als H.H. ter Balkt verder dicht. Een ander pseudoniem, Foel Aos, gebruikte hij voor zijn publicatie Zwijg uit 1973.) Zijn debuutbundel is tamelijk succesvol en zet de toon voor de vele bundels die erop volgen. In de woorden van Piet Meeuse: “Dit was een nieuw geluid: de krachtige lyriek van iemand die zich uitdrukkelijk presenteerde als een boerendichter. Zijn poëzie leek aansluiting te zoeken bij tradities die in de Nederlandse poëzie nauwelijks een rol speelden: de oude, orale poëzie van straatzangers en sprooksprekers uit vervlogen tijden”.

Terugkerende thema’s in het werk van Ter Balkt zijn: de vaderlandse geschiedenis, de waarachtige, maar bedreigde ambachtelijkheid van het agrarische leven, de tegenstelling tussen natuur en cultuur en de negatieve invloed van de moderne mens op zijn omgeving.

In 2000 verschijnt de veelomvattende bloemlezing In de waterwingebieden, waarover Arie van den Berg opmerkt: “Nu er meer dan vijftien bundels, gekortwiekt, herschikt en herschreven, in ruim zevenhonderd pagina’s zijn bijeengebracht, blijkt hoe groot het dichterschap van Ter Balkt is”. Zijn meest recente bundel is Laaglandse hymnen II (2002), opvolger van de in 1991 verschenen Laaglandse hymnen.

Onlangs werd bekend dat Ter Balkt in 2003 de P.C. Hooftprijs voor zijn poëtisch oeuvre zal ontvangen. In de vorige eeuw vielen hem al de Herman Gorterprijs, de Henriëtte Roland Holstprijs, de Jan Campertprijs en de Constantijn Huygensprijs ten deel.

Recent

4 augustus 2020

In het schaduwland

Literair Nederland - 10 jaar geleden

09 augustus 2010

Recensie door: Marjolein Paalvast
Recensie door Marjolein Paalvast

Het verleden wordt door mensenhanden gemaakt. Het is een sociale reconstructie, gebaseerd op gebeurtenissen die we belangrijk genoeg vinden om te onthouden. De Tweede Wereldoorlog is zo’n gebeurtenis. Over deze ontluisterende periode uit de westerse geschiedenis zijn al ontelbare verhalen geschreven, herinneringen genoteerd. Een hemel zonder vogels, waarin Esther Göbel het levensverhaal van de joodse Janny Moffie-Bolle uit Amsterdam optekent, vormt op dit corpus van verhalen een waardevolle aanvulling die je ? opnieuw ? met kippenvel en een gevoel van verbijstering achterlaat.

Lees meer