Waar is Connie Palmen?

Het literaire prijzenseizoen is weer begonnen. Vorige week werden de genomineerden voor de AKO- literatuurprijs bekend gemaakt. Eerder werden de kanshebbers op de NS-publieksprijs onthuld. De nominaties:

AKO-literatuurprijs
Arnon Grunberg,Tirza
A.F.Th., Het schervengericht
Willem G. van Maanen, Heb lief en zie niet om
Dimitri Verhulst, Mevrouw Verona daalt de heuvel af
Frank Westerman, Ararat
Joost Zwagerman, Transito

NS-publieksprijs: 
Arnon Grunberg,Tirza
Kluun, de weduwenaar
Joris Luyendijk, Het zijn net mensen
Adriaan van Dis, De wandelaar
Esther Verhoef, Close-up
Simone van der Vlugt, Het laatste offer

Het publiek nomineerde maar liefst twee zogenaamde ‘literaire’ thrillers, een boek dat het stempel ‘literatuur’ niet eens pretendeert en het boek van een man die de journalistieke mores onder de aandacht bracht van ‘de gewone man’. Dat Luyendijk zes weken lang de hele zondagavond op televisie was, zal vast van invloed zijn geweest op zijn nominatie. De AKO-jury (G.J. Cerfontaine (voorzitter), Margot Dijkgraaf, Johan De Haes, Jacqueline van der Linden-Piret (publieksjurylid ), Jeroen Overstijns en Rob Schouten kozen voor een andere invulling. Zij lieten de thrillers gelukkig aan zich voorbijgaan, net als ‘Ik-ben-de buurman-van-A.F.Th., maar daar wil ik verder niets mee zeggen’- literaire soapie Kluun en nomineerden vier romans, een essaybundel en een non-fictie titel die dicht in de buurt van fictie komt.

De kloof tussen de smaak van de massa en de smaak van de ‘professionals’ wordt met deze nominaties weer eens onderstreept. Terwijl de discussie over het literaire gehalte van thrillers is losgebarsten, trekken de lezers zich niets aan van alle negatieve kritiek op het genre. Eerlijk is eerlijk, ze vallen onder de derde regel van het reglement van de prijs die stelt dat de genomineerde titels moeten behoren tot het genre fictie dan wel factie (een verhalend boek met een groot non-fictie karakter).

Grote afwezige op beide lijsten is Connie Palmen. Dat verbaasde me. Niet dat de AKO-jury haar laatste roman niet nomineerde. Als roman is Lucifer niet zo geslaagd. Wat me verbaasde is dat ondanks alle rumoer, alle artikelen en alle interviews met Palmen en de betrokkenen, het publiek er toch niet voor koos haar roman te nomineren. De uitgever adverteerde nog wel zo mooi met ‘al meer dan 50.000 exemplaren verkocht’.

Palmen had alles mee om een nominatie in de wacht te slepen: ze is (of was?) een publiekslieveling, Lucifer ‘werd goed in de markt gezet’, kreeg veel media-aandacht én veroorzaakte een lichte rel in literair Nederland, die op zijn beurt voor nog meer aandacht zorgde. Ik vind Lucifer zoals gezegd in opzet niet geslaagd. Maar toch had ik veel, veel liever een niet zo geslaagde roman op de nominatielijst gezien dan vier boeken die niet eens in de buurt van literatuur komen.

Misschien moet Sonja Bakker eens proberen haar diëten iets verhalender op te schrijven. Het zal haar zeker het stempel ‘factie’ opleveren én daarmee een nominatie voor Boek van het Jaar.

Anne-Marie van der Poel

Stemmen op een titel voor de NS publieksprijs kan tot en met 11 oktober. Het winnende boek wordt bekendgemaakt op dinsdag 16 oktober.

De winnaar van de AKO literatuurprijs wordt op maandag 5 november bekend gemaakt.

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

17 december 2008

De dagen van Lazarus - Alexander Hemon

Recensie door Karel Wasch

Alexander Hemon maakte een bliksemcarrière als schrijver. Hij kwam vanuit Bosnië aan in Chicago met niet veel meer kennis van het Engels, dan wat toeristenzinnen, maar ging aan het schrijven. Zijn boeken Nowhere Man en Questions of Bruno werden bejubeld en hij werd zelfs met Nabokov vergeleken. Een groot idool van hem.

Peter Abelsen vertaalde voor Meulenhoff zijn derde roman De dagen van Lazarus.

Lees meer