23 oktober 2006

Opwaaiend stof

Een maand geleden had ik op deze plek ook een redactioneel, met als titel Vuile was. Dat ging over de vaak moeizame samenwerking tussen Suriname en Nederland als het gaat om literaire projecten. Dat heeft veel stof doen opwaaien en inmiddels is er een discussie op gang gekomen.

Een punt in de discussie draait om het gegeven paard: mag je dat in de bek kijken of niet? Zelf ben ik misschien al te gemakzuchtig: vrijheid, blijheid is mijn devies. Wil je iets geven? Geef maar, als ik er niet blij mee ben doe ik er verder niets mee en blijft het cadeautje ongebruikt achterin een kast liggen. Ik waardeer de geste en bedank beleefd. Ik ga ? wellicht naïef – niet uit van verkeerde intenties, en dat is waar voor sommigen de schoen wringt. Die zeggen dus dat het gegeven paard eerst een tandheelkundig onderzoek moet ondergaan voordat de schenking aanvaard wordt. 

Ik zucht dan een beetje, al dat opwaaiend stof gaat in de radertjes van mijn gedachtengang hinderlijk knarsen. Ben ik abuis als ik denk dat vrijwel elke literaire activiteit een verrijking is, weliswaar in zeer uiteenlopende mate, maar toch? En dan nog, stel nou dat mensen slechte bedoelingen hebben, en ons in Suriname wil betuttelen of wellicht zelfs de wet wil voorschrijven? Daar zijn we dan toch zelf bij? Ik heb vertrouwen in het Surinaamse publiek, de Surinaamse lezers en de Surinaamse schrijvers.  

Inmiddels is vorige week in Nederland ook een flinke stofwolk ontstaan. De roman Dubbelspel van Frank Martinus Arion die in het kader van de campagne ‘Nederland leest’ zo goedgeefs door de stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) verspreid is in een oplage van 575.000, is geweigerd door de burgemeesters van de Gelderse gemeenten Ermelo, Nunspeet en Putten. De thema’s als overspel, prostitutie en moord zijn niet in overeenstemming met de normen en waarden die nagestreefd worden. Hier zijn burgervaders aan het woord die hun ouderschap benauwend serieus nemen. In mijn ogen is het censuur.  

Volgens mij krijg je alleen maar groei als je individuen zelf hun keuzes laat maken, of je daar nou blij mee bent of niet. Bob Marley zong het al: ‘Emancipate yourselves from mental slavery; none but ourselves can free our minds’. 

Hear hear! 

Marieke Visser

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

19 november 2007

Net niet spannend genoeg
Door Fatima Bajja

Het lijkt alsof Sylvia Houweling alles heeft wat haar hartje begeert. Ze is getrouwd met Eddie Kronenburg, heeft twee kinderen en woont in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Toch is het allemaal niet zo mooi als het lijkt. Eddie werkt namelijk in de onderwereld, hij is verantwoordelijk voor het transport van drugs.

Lees meer