28 augustus 2006

En wederom is de Nederlandse belastingbetaler de dupe

Arjan Peters heeft in de Volkskrant van 25 augustus de confrontatie gezocht met het Fonds voor de Letteren. In zijn artikel ‘Wie zijn de beste Nederlandstalige schrijvers en dichters, En waarom?’ beschuldigt hij impliciet het Fonds van vriendjespolitiek en stelt werkbeurzen aan onder andere Geerten Meijsing ter discussie. Wie het stukje van Arjan Peters goed leest bekruipt het unheimische gevoel dat dit nog maar het puntje van de ijsberg is.

Arjan Peters ontpopt zich als de Ad Bos van de Nederlandse literatuur, een klokkenluider die met gevaar voor eigen reputatie het opneemt voor de Nederlandse belastingbetaler. De criticus van de Volkskrant moet al jaren op de hoogte geweest zijn van de malafide praktijken, misschien heeft hij zelf ook op een zwak moment steekpenningen voor het bundelen van recensies en interviews aangenomen (Je weet het niet, je weet het niet). Maar ergens is er iets in hem geknapt en heeft hij besloten de literaire vuile was buiten te hangen. Dapper, zeker gezien de ondankbare ontvangst van slecht nieuws.

Hoe het ook zij, wederom is de Nederlandse belastingbetaler de dupe. In het geval van de bouwfraude betaalde de Nederlandse belastingbetaler te veel voor bruggen en wegen, maar in het geval van het Fonds voor de literatuur werd de Nederlandse belastingbetaler op kosten gejaagd voor,…ja voor wat eigenlijk? Voor een zesdelige serie dunne boekjes van Erik Vlaminck over zijn Noord-Antwerpse familie! De meeste belastingbetalers weten niet eens waar Antwerpen ligt, laat staan dat de stad is opgedeeld in windrichtingen. Maar het wordt nog erger. Uit onderzoek van Arjan Peters is gebleken dat J.Rentes de Carvalho 55 duizend euro heeft ontvangen voor een roman die niet alleen in het Portugees is geschreven, maar ook nog eens de ondankbare titel Gods toorn over Nederland draagt. Laat u dit even op u inwerken. Een buitenlander vestigt zich in ons mooie Nederland, maakt gebruik van alles wat onze verzorgingsstaat te bieden heeft, ontvangt 55 duizend euro voor het schrijven van een roman om die dan vervolgens de ondankbare titel: Gods toorn over Nederland mee te geven. Het is toch Godgeklaagd.

Andreas Vonder

 

 

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer