TONEELSCHRIJFLENTE

Naast de viering van de dag van de arbeid, begon op 1 mei j.l. tevens de Nederlandse toneelschrijflente. Mocht u hier nog nooit van gehoord hebben dan is dat niets om u voor te schamen. Het is namelijk de eerste Nederlandse Toneelschrijflente in de geschiedenis van de Nederlandse toneelschrijfkunst. Toneelschrijfkunst?, bestaat die dan? Nou daar zijn de meningen enigszins over verdeeld.

Natuurlijk bestaat de toneelschrijfkunst, maar het blijft een vreemde eend in de bijt gezien de geringe literaire waardering van het genre in Nederland. Dat dit in andere landen wel anders is, bewijst de Nobelprijs voor de literatuur die tot driemaal toe werd toegekend aan een toneelschrijver. Wat in ieder geval duidelijk is, is dat Nederland geen traditie kent als het gaat om het schrijven van dramatische teksten. Platform Onafhankelijke Theaterauteurs wil hier verandering in brengen door schrijvers, regisseurs en publiek bij elkaar te brengen.

De aftrap van de toneelschrijflente vond zoals gezegd plaats op 1 mei in De Balie te Amsterdam alwaar Gerardjan Rijnders een column voorlas waarin hij aandacht vroeg voor het vroege toneelwerk van Van het Reve dat volgens Rijnders interessant genoeg was voor een moderne enscenering. Interessant was ook een door een jongere generatie toneelschrijvers voorgelezen interview van twintig jaar geleden met Ger Thijs, Judith Herzberg en Frans Strijards over het schrijven van theater in Nederland. Of er in de tussentijd iets veranderd is, valt moeilijk te zeggen, maar het pamflet van Platform Onafhankelijke Theaterauteurs klinkt hoopvol:
 
“Na langdurig in de betrekkelijke luwte van de literatuur te hebben geleefd, ontwikkelt zich de laatste decennia in ons land een levendige toneelschrijftraditie. Het geheugen van het Nederlands toneel is echter kort. Daarom tonen wij een even optimistische als dynamische staalkaart. Tegen het vergeten, voor de reflectie.”

Komt dat zien- komt dat zien.

Andreas Vonder

Recent

1 augustus 2018

Blokken op Blokken

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer