De pijp van Harry

Er zijn van die dagen dat je opeens achter belangwekkend oud nieuws komt. Waarschijnlijk weet iedereen het al en heeft het al in alle kranten gestaan, maar jij leest er over heen. En dan, terwijl je oude kranten en tijdschriften zit door te nemen en de interessante stukken eruit knipt, zie je het plotseling staan. Een interview in VARA/TV Magazine met Harry Mulisch in de rubriek Stijlboek, waarin bekende Nederlanders vertellen over hun kledij en bling bling. Daar staat achteloos op het einde van het interview het schokkende nieuws: Harry Mulisch is gestopt met pijproken.

‘Het is nog niet eerder opgevallen, dus ik maak het nu wereldkundig. Sinds een jaar of twee rook ik niet meer. En ik wilde niet eens stoppen!’ Maar ineens vond Mulisch het smerig en was het roken voorbij. ‘Al met al een zorgelijke ontwikkeling, de pijp was uw belangrijkste stijlkenmerk,’ probeert Gijs Groenteman die voor deze primeur zorgde. ‘Daarom heb ik het ook strikt geheim gehouden. Maar ja, u heeft mij doorzien.’ Einde interview.
Ik zou niet eens willen spreken van een stijlkenmerk. Ik zou zeggen: Harry Mulisch met pijp was een icoon. Harry Mulisch zonder pijp is als Simon Vestdijk zonder stofzuiger, als Willem Frederik Hermans zonder hoestbui, als Gerard Reve zonder Mariabeeldje, als Willem Brakman zonder nieuw boek, als Nicci zonder French, als Brom zonder snor.
Wie herinnert zich niet dat prachtige interview van Theun de Winter met Mulisch (herdrukt in De mythische formule) over de kunst van het pijproken. We komen te weten wanneer hij een pijp rookt, hoeveel pijpen hij heeft, welke tabak je het beste kunt mixen en hoe je een pijp het beste in de mond neemt. ‘Je hebt trouwens veel schrijvers die pijpen roken. Toch ben ik onder mijn groep, mijn coterie, de enige. Ik heb het er wel ’s met Hugo Claus over gehad en die zei toen: als ik dat doe, ga ik op Stijn Streuvels lijken! En hij is er bang voor om op Stijn Streuvels te gaan lijken, dus rookt-ie geen pijp. Maar je ziet om de haverklap foto’s van schrijvers met een pijp in hun mond.’
De vraag is nu natuurlijk of Harry Mulisch nog wel schrijft. Wanneer is zijn laatste boek uitgekomen. Misschien vindt de mens Harry Mulisch pijproken ineens smerig, maar kan de schrijver Harry Mulisch wel zonder?
Voor de lezers die het allemaal ook allemaal rauw op hun dak komt vallen een kleine linkenparade vol nostalgische ogenblikken.
http://mishilo.image.pbase.com/u36/paul_teixeira/upload/23552871.mulisch82.jpg
http://www.maxpam.nl/archief/pics/mulischpi.jpg
http://scholieren.nrc.nl/weekkrant/2000/20/mulisch.jpg
http://www.willemfrederikhermans.nl/images/portret/herm014_p69.jpg
http://www.schrijversnet.nl/images/mulisch.jpg
http://imgsrv.fotofinder.net/archive/icon/94/94D400B2FB9CF3CB.jpg
http://gfx.dagbladet.no/kultur/2002/01/21/EL_68325k44golemsak.jpg

Coen Peppelenbos

 

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer