29 augustus 2005

Ten strijde!

Ergens in de vorige eeuw zong Gilbert O’ Sullivan een liedje ‘I’m a writer not a fighter’. Hoe meer ik er over nadenk ? en daar heb ik nu toch al tientallen jaren de tijd voor gehad ? denk ik dat het een het ander toch niet hoeft uit te sluiten, en dat de beste strijders vaak schrijvers zijn. Kan een goedgeplaatst woord soms niet doeltreffender zijn dan een verdwaalde kogel?

In het juryrapport van de Kwakoe Literatuurprijs staat over Jerry Millerson die een aanmoedigingsprijs ontving voor het rapgedicht ‘Ik ben een verbaal gemaal’: ‘Jerry Millerson verraste ons met een bijzonder strijdlied vol gepassioneerd taalspel, woede en openhartigheid. Hij ‘schiet met woorden die de oren doorboren’, zoals het een ware rapper betaamt.’

‘Woorden die de oren doorboren.’ Pfew… Die mogen best om mijn oren fluiten! En wat zou ik dat soort woorden graag bij de hand hebben als ik weer eens een offensief wil beginnen vóór a just cause! Want van Moeder Theresa heb ik geleerd dat je altijd vóór iets moet strijden, nooit tégen. 

Dus, wie doel wil treffen doet er goed aan de schrijvers en dichters die in elk van ons verscholen zitten, wakker te schudden, en ze zover te krijgen hun pen in de aanslag te brengen. En met iets verheffenders voor de dag te komen dan ‘Aanvalluuuuuhhh!’, a bun?

Marieke Visser

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Geloven in een god die niet bestaat
Door Bernadet

Op de titel De Kunst van het Nietsdoen (2004) van Theo Fischer reageerden veel mensen met: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen.’ Daar ging het boek echter niet over. Het ging over Taoïsme; het niet steeds willen ingrijpen in de gebeurtenissen van je leven en de dingen naar je hand te willen zetten of bezweren.

Lees meer