28 maart 2005

Meer poëzie op Literair Nederland

Hoeveel dichtregels kun je opzeggen? ‘Ik ging naar Bommel om de brug te zien’ ‘Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren’ en ‘Weggaan is een soort van blijven’. Och, iedereen kent wel zo’n handjevol citaten om te epateren.

Toch zijn er ook zinnetjes die blijven hangen in je kop en er op de juiste gelegenheden weer uitkomen. Bij een wat al te patserige politicus of bobo van het een of ander moet ik vaak denken aan de zin van Tonnus Oosterhoff: ‘De voorzitter van een club, met dik bloed om de kop, en zijn vrouw zwijng.’ Ik vraag me al niet meer af wat ‘zwijng’ betekent: iets varkensachtigs of heel hartgrondig Oostgronings zwijgen?

Nu alle vogels al terugkomen en aan elkaar vragen of ze weer nestjes zullen bouwen, waar wachten ze toch op, is de lucht voor wie horen wil vol gezang. ‘Nooit had hij zo rijke tralieten gehoord,’ denk ik dan. Ik zei het laatst ook hardop toen ik met een vriend door de stad liep en een merel enorm de aandacht stond te trekken. Deze vriend leest nooit, zeker geen Leo Vroman, en wist dus niet wat ik bedoelde. Hij vroeg me serieus of je die tonen tralieten noemde.
Vanaf dat moment wist ik zeker dat van poëzie genieten voornamelijk een solitaire aangelegenheid is. Je leest wat, onthoudt een flard en sindsdien is de buitenwereld iets rijker omdat wat je meemaakt al eerder benoemd is. Er bestaan al woorden die je niet meer hoeft te ontdekken. Kom je de juiste situatie tegen dan haalt je geheugen de juiste regel er wel bij. Je deelt je ervaring met een gedicht.

Coen Peppelenbos

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Geloven in een god die niet bestaat
Door Bernadet

Op de titel De Kunst van het Nietsdoen (2004) van Theo Fischer reageerden veel mensen met: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen.’ Daar ging het boek echter niet over. Het ging over Taoïsme; het niet steeds willen ingrijpen in de gebeurtenissen van je leven en de dingen naar je hand te willen zetten of bezweren.

Lees meer