Het zal u niet ontgaan zijn: de Europese verkiezingen komen eraan en wel op donderdag 10 juni. Deze eerste zin wordt u niet aangeboden door de PvdA, maar gewoon door uw eigen vertrouwde Literair Nederland. Ik moet mij met mijn stemkaart melden op de Adelaarsweg nummer 13 wat ik altijd weer een zeer toepasselijk adres vind om te gaan stemmen. Het stemlokaal is gevestigd in een basisschool met een ingang via de speelplaats. Ik weet nooit goed of het nu van invloed is op stemgedrag van mensen, zo’n blik op de kinderspeelplaats voor het stemmen. Ik denk het eigenlijk wel. Ik word altijd een beetje week van schommels en wipkippen, stangen en klimrekken waar kinderen met hun hoofd omlaag van naar beneden kunnen vallen. Maar zouden deze weke gedachten nu ook spelen bij andere, meer literaire verkiezingen, verkiezingen waarin een schrijver of oeuvre centraal staat in plaats van de toekomst van Europa? Zal de jury van de P.C.Hooftprijs zoveel jaren gewacht hebben met het lauweren van Cees Nooteboom omdat ze in een schoolgebouwtje bijeen kwamen met ingang via de speelplaats of juist niet? Is kiezen voor Cees Nooteboom nu wel of niet goed voor de toekomst van Europa?

Van Mierlo zei hierover bij de uitreiking: :”Hij maakt landen en culturen aan elkaar bekend, oogst ontroering, lof en bewondering alom, wint prijzen en onderscheidingen, weet de indruk te wekken dat Nederland een beschaafd land is- door er juist niet over te schrijven- en als hij daarna weer terugkeert zegt zijn land: Goed gedaan jochie, jij krijgt de P.C.Hooft-prijs.”

Dezelfde dag dat Cees Nooteboom in het Letterkundig Museum in Den Haag de prijs uit handen van zijn politieke vriend Hans van Mierlo ontving, was er een ander interessant item op het journaal. De Fransen hebben met het oog op de uitbreiding van Europa een kasteel in de buurt van Avignon betrokken waar zij gratis Franse les aan Brusselse diplomaten gaan geven. De eerste kandidaten hadden zich al opgegeven: uit Letland, Estland en Litouwen. Reden voor zo’n genereus gebaar is de angst voor Anglo- Saksische overheersing van het politieke discours. Met andere woorden: voorkomen dat Engels de voertaal wordt ? of- voorkomen dat Engels de voertaal wordt omdat de Fransen geen andere taal dan het Frans verstaan en al helemaal geen andere taal willen leren spreken. Nederland zou dit voorbeeld van de Fransen moeten volgen. Cees Nooteboom zou als literair ambassadeur hierin een belangrijke rol kunnen spelen. Wij hebben dan misschien niet zoveel kastelen, maar je kunt Nederlandse les ook aanbieden in een molen. Voor diplomaten uit het voormalig Oostblok is een bungalowtent of een stacaravan al een prachtige kennismaking met het nieuwe Europa. Je zou workshops kunnen geven in asperges steken, asielzoekers uitzetten, en andere Hollandse folklore als katknuppelen en bigvangen. Het hele gebeuren zou gefinancierd kunnen worden uit het prijzengeld van Nooteboom. Tot voor kort moest de prijswinnaar van de P.C.Hooftprijs een gedeelte van de gewonnen prijs weggeven aan een goed doel. Nooteboom vertelde van het geld op vakantie naar Japan te willen. Als hij het een beetje goed uitzoekt kan hij al voor € 29,- op Hakodate vliegen en houdt hij dus nog € 59.971,- over voor de promotie van Nederland en de Nederlandse taal.     

Andreas Vonder

Recent

14 september 2018

Een meer van wanhoop

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer