Publieke relaties

Ja, Goedenavond, eindelijk zijn we daar dan, levend vanaf het balkon van het kunst- en cultuurhuis, met de uitreiking van de marmeren praatpop, het kritisch commentaar van een groot kenner én een gesprek met een van de meest veelbelovende schrijftalenten van dit moment: William Shakespeare. Komt dat zien! (gemompel in een doos watten, klappende menigte)
Jjjaaa, dames en heren, een vol programma, en we hebben maar een half uur want dan komt de veemarkt, dus laten we snel beginnen met de man die OP DIT MOMENT furore maakt met zijn toneelstukken, misschien heeft u er wel een gezien, zijn Richard III was nogal een succes, hier is William Shakespeare!!! (klap, klap, klap)

Stadsomroeper: Welkom Wil, het gaat wel lekker met jou hè?

Schrijver: Ehmmm…..

Stadsomroeper: OP DIT MOMENT heb je een nieuw stuk af – Hamlet – kun je in het kort uitleggen waar dat over gaat? Waarom moeten de mensen hier dit gaan zien?

Schrijver: Omdat zij allemaal gek zijn. Sommigen weten het, anderen niet, weer anderen twijfelen, maar geloof mij: ze zijn allemaal gek. Gek of dood.

Stadsomroeper: Ooooké. OP DIT MOMENT moeten we echter over naar de uitreiking van de marmeren praatpop, ja, kom er maar bij overste, met de verzegelde brief, oh, je hebt het zegel al tijdens het wandelen verbroken, oké, lees maar luid en duidelijk voor, wie wordt de gelukkige winnaar van de pop…..

Overste: Lady Anne! Voor haar welkome giften en nimmer aflatende geestdrift voor de kunsten!

Stadsomroeper: Gefeliciteerd, ook namens ons. Ja mensen, hij zit al ongeduldig aan de zijlijn, hij is weer op veel plekken geweest en heeft veel dingen gezien, kom op kenner, kom er maar bij en vertel ons wat er OP DIT MOMENT gaande is! Heb je nog nieuwtjes?

Kenner: Ja! Lady Anne heeft de marmeren praatpop gewonnen! Ik moet zeggen dat daar nog wel wat kanttekeningen bij te zetten zijn. Haar giften waren toch eigenlijk altijd met één hand op de knip ?ze had veel meer kunnen geven- en bovendien laat ze het zeker het afgelopen halfjaar behoorlijk afweten. Ze zegt dat ze ziek is maar ik hoor berichten dat ze met een minnaar in Frankrijk zit, dus zoooo’n grote praatpop voor onze kunst- en cultuurwereld kan ze ook niet zijn. Bovendien heeft ze een slechte huid.

Stadsomroeper: Ja, dat was mij ook al opgevallen. Wil, wat vind jij van Lady Anne?

Schrijver: Je kunt zo kuis zijn als ijs, zo rein als sneeuw, maar toch zal lasterpraat je niet worden bespaard. Ga in een klooster, vaarwel.

Stadsomroeper: We hebben OP DIT MOMENT enkel de tekst van jouw nieuwe toneelstuk. Zou je iets willen voorlezen?

Schrijver: Wat vind jij, zou dat niet de schedel van een jurist kunnen zijn? Waar zijn nou zijn haarkloverijen en spitsvondigheden, zijn rechtszaken, eigendomscontracten en juridische foefjes? Waarom staat hij deze woesteling toe hem met een smerige schoffel op zijn kop te timmeren zonder tegen hem te zeggen dat hij hem wegens mishandeling….

Stadsomroeper: Dank Wil, voor dit gesprek, we moeten weg, ik zie OP DIT MOMENT de plebejers al aankomen en ondanks het feit dat we hun gedragingen kunnen waarnemen, hebben we geen enkel idee van wat er in hun kop omgaat. Tot morgen mensen, zelfde tijd, zelfde plein!

(klap, klap, klap)

Mike Naafs

Binnenkort op Literair Nederland: Het literaire interview

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

14 september 2018

Een meer van wanhoop

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer