6 juli 2012

Zomerrubriek – Machiel Jansen

Machiel: ‘Begin niet met Homerus, maar met Herodotos en Ovidius’

Welke roman heeft je het afgelopen half jaar het meeste geboeid?
Grip van Stephan Enter. Het is een rustige, bedachtzame roman die me enorm beviel door de kabbelende, reflecterende stijl. Enter maakt zich niet schuldig aan grote gedachten, juist in het kleine zit in dit boek de meerwaarde.

Welke dichtbundel ligt er op je nachtkastje?
Verzameld Werk van Majakovski. Ik ben zijn biografie aan het lezen. Majakovski was een reus, een geweldenaar en zijn poëzie geeft je onmiddellijk dat idee. Het is krachtig, groots, modern en weldadig fris. De Nederlandse vertaling is zo sterk dat ik soms vermoed dat het Russisch origineel wel eens veel minder zou kunnen zijn.

Aan welk kinderboek heb je goede herinneringen?
Toen ik 10 was las ik de trilogie van Thea Beckman over de honderd jarige oorlog. Misschien dat ik het teveel als een historisch sprookje las, maar ik heb een deel later nog eens gelezen en het is echte kinderliteratuur. Ik zou kinderen geen kinderliteratuur laten lezen. Meteen het echte werk. Wolkers deed dat ook met zijn kinderen. Ik weet niet of ze er gelukkiger van zijn geworden, maar zoiets moet je als literaire ouder nu eenmaal doen. Als ze veertien zijn moeten ze aan Dostojevski en Schopenhauer.… Het is maar goed dat ik geen kinderen heb.

Welke personage in welk boek vond je een ontzettende klootzak?
Ik ben twee keer heel boos geworden op een boek. De ontdekking van de hemel heb ik letterlijk door de kamer gesmeten omdat er zoveel onzin in staat, en ook omdat de hoofdpersonen zo vreselijk zijn. Ik heb het boek onlangs nog zonder woedeuitbarsting herlezen. Het blijft een heel irritant en zelfgenoegzaam boek.
De andere hoofdpersoon waar ik direct van walgde was de verteller van Reis naar het einde van de nacht van Céline. Ik had net Nescio ontdekt en las daarna dit. Een groter contrast was niet mogelijk. Ik walgde echt van de hoofdpersoon, de schrijver, de manier van vertellen… maar… het was vreselijk indringend en goed geschreven. Vanaf dat moment was ik een bewonderaar van Céline. Hij was ook iemand die ik in het dagelijks leven verafschuwd zou hebben. Zijn antisemitische pamfletten zijn ver voorbij het walgelijke. Maar zijn twee bekende romans zijn groots, ondanks de walging.

Ook van de personages van Houellebecq walg ik bijna altijd, maar ook zijn boeken vind ik sterk, al heb ik de laatste (nog) niet gelezen.

Wat is volgens jou een goed boek om beginnende literatuurlezers aan te raden?
Als je begint moet je klassiekers lezen. Later moet je niet de fout maken geen klassiekers meer te lezen. Begin niet met Homerus, maar met Herodotos en Ovidius’ Metamorphosen. Ik lees helaas geen Grieks maar raad iedereen The Landmark Herodotus (Herodotus Historiën) aan. Dat blijft het mooiste boek dat ik ken. Vandaar moet je je door de eeuwen heen lezen. Er is geen andere weg.

Ik las indertijd zelf met plezier Een vlucht regenwulpen van Maarten ’t Hart voor mijn lijst.

 

Wilt u zelf een bijdrage leveren aan deze rubriek? Klik dan hier.

Klik hier voor de bijdrage van Menno Hartman.
Klik hier voor de bijdrage van Karel Wasch
Klik hier voor de bijdrage van Albert Hogeweij
Klik hier voor de bijdrage van Margriet de Koning Gans
Klik hier voor de bijdrage van Eeke Riegen
Klik hier voor de bijdrage van Carolien Lohmeijer
Klik hier voor de bijdrage van Sunny Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Lisette Huibers
Klik hier voor de bijdrage van Marleen van de Pol
Klik hier voor de bijdrage van Jaap Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Wil van Basten-Malipaard

 

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer