20 juli 2012

Zomerrubriek – Joost van der Vleuten

Een goede lezer …

Welke roman heeft je het afgelopen half jaar het meeste geboeid?
The informers van Bret Easton Ellis (stond tien jaar ongelezen in mijn kast). Vanwege de achteloze vanzelfsprekendheid waarmee lege levens gruwelijk ontsporen. Omdat het kán, zouden ze er tegenwoordig bij zeggen.

Van welke hoofdpersoon ben je nog steeds onder de indruk?
Flaubert in zijn Haat is een deugd en Valentino Achak Den uit What is the what? van Dave EggersFlaubert vanwege de combinatie van woede en luciditeit waarmee hij de maatschappij van zijn tijd te lijf gaat, peilt naar de essentie van literatuur en zijn vrienden te lijf gaat met zijn taal (het is een brievenboek). Valentino Achak Den heeft alle oorlogs- vluchtelingenkamp- en emigratie-ellende meegemaakt die je je voor kunt stellen. Hij vertelt daar uitermate zorgvuldig over, alsof het een zeer delicaat onderwerp is. Dat is het ook, overigens. Maar waarom dat zo is ontdek je door de wijze waarop de kleine Achak temidden van alle geweld bovenmenselijk gewoon blijft – op een paar momenten na. Voor het overige: verzonnen personages maken niet zoveel indruk op mij. Romans des te meer.

Aan welk kinderboek heb je goede herinneringen?
De torens van februari van Tonke Dragt – omdat het vreemd, spannend en anders was. Literatuur, zou ik nu zeggen.

Welke personage in welk boek vond je een ontzettende klootzak?
Het personage V.S. Naipaul in The world is what it is (zijn biografie door Patrick French) en nog eens een keer in A friend van Paul TherouxOmdat hij alles en iedereen verraadt, manipuleert en verstoot op weg naar rijkdom, Nobelprijs en tweede vrouw. Maar het blijft een formidabele schrijver (die geen enkele concessie doet als het gaat om zijn talent en zijn werk). De vraag blijft hangen of zoveel genie zoveel schofterigheid rechtvaardigt.

Wat heb je onlangs gelezen en zou je niemand aanraden?
Léon Bloy, Huilen met de wolven in het bos. Gemeenplaatsen (oorspronkelijk verschenen in 1902, vertaling uit 2002)Ik hoopte op een soort Woordenboek van pasklare ideeën (Flaubert) of Devil’s dictionary (Ambroce Bierce), maar het is één grote opgewonden en aangebrande scheldpartij op burgerlijke dooddoeners en tegeltjeswijsheden door een geharnaste katholieke fundamentalist. Allemaal uitermate sarcastisch bedoeld, maar onbegrijpelijk in zijn idiosyncratische gedram. Saai en vermoeiend.

Wat is volgens jou een goed boek om beginnende literatuurlezers aan te raden?
Komt een gelukkige huisvrouw bij de dokter van Kluun van Royen.
Voor mijn lijst heb ik indertijd met plezier L’étranger van Albert Camus gelezen (pas veel later begreep ik dat het meer met de multiculturele samenleving dan met existentialistische levenswalging van doen heeft).

Welk boek wil je binnenkort herlezen?
Harry Mulisch Paralipomena orphica, om te zien of ik het nog steeds goed vind.

Heb je iets anders te melden dat je graag wilt delen met Literair minnend Nederland?
Een goede lezer is een beter mens – maar dat durf ik niet hardop te zeggen.

Joost van der Vleuten: Studeerde Nederlandse taal- en Letterkunde. Recensies van Joost van der Vleuten.

Wilt u zelf een bijdrage leveren aan deze rubriek? Klik dan hier.

Klik hier voor de bijdrage van Menno Hartman.
Klik hier voor de bijdrage van Karel Wasch
Klik hier voor de bijdrage van Albert Hogeweij
Klik hier voor de bijdrage van Margriet de Koning Gans
Klik hier voor de bijdrage van Eeke Riegen
Klik hier voor de bijdrage van Carolien Lohmeijer
Klik hier voor de bijdrage van Sunny Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Lisette Huibers
Klik hier voor de bijdrage van Marleen van de Pol
Klik hier voor de bijdrage van Jaap Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Wil van Basten-Malipaard
Klik hier voor de bijdrage van Machiel Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Marleen Nagtegaal
Klik hier voor de bijdrage van Olivier Rieter
Klik hier voor de bijdrage van Geesje Nijland

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer