18 juli 2012

Zomerrubriek – Geesje Nijland

Vaart, humor en tragiek voor de ‘beginnende literatuurlezer’

Aan welk kinderboek heb je goede herinneringen? 
Alleen op de wereld heb ik in één ruk uitgelezen op een regenachtige zaterdag toen ik een jaar of tien was. Een groot deel van de dag was ik alleen thuis (of is dat alleen in mijn herinnering zo?) en ik was helemaal verdiept in het boek. Ik leefde intens mee met Rémy en heb gehuild toen Vitalis stierf. Inmiddels hebben mijn drie kinderen ook genoten van dit prachtige verhaal.

Wat is volgens jou een goed boek om beginnende literatuurlezers aan te raden?
Joe Speedboot van Tommy Wieringa. Prachtig geschreven in hedendaagse taal. Het verhaal is herkenbaar voor de groep ‘beginnende literatuurlezers’ en ik heb het boek inmiddels al aan heel wat leerlingen aangeraden, meestal met succes. Het boek heeft vaart, humor, tragiek, allemaal ingrediënten die jongeren aanspreken.

Welk boek heb je indertijd met plezier voor je boekenlijst gelezen?
Heel veel boeken. In die tijd moest je nog dertig titels lezen voor het schoolexamen Nederlands, maar dit heb ik nooit als een belasting ervaren. Ik was dol op lezen, altijd al, en de meeste boeken voor de lijst las ik met plezier. Bijzondere herinneringen heb ik aan Eline Vere. Als vijftienjarige was ik misschien nog een beetje jong om de diepere lagen van dit boek te doorgronden, maar ik was gegrepen door het prachtige taalgebruik van Couperus en de tragische romantiek van het verhaal.

Welk gerenommeerd boek heb je na een paar pogingen uiteindelijk toch definitief weggelegd? 
Jaren geleden heb ik een aantal pogingen ondernomen om Het verdriet van België te lezen. Het verhaal kreeg me niet te pakken. Toen een collega van mij, bepaald niet bekend om zijn belezenheid, vol enthousiasme begon te vertellen over het fantastische boek dat hij nu al voor de vierde keer aan het lezen was, (jawel: Het verdriet van België!) heb ik het opgegeven. Het was waarschijnlijk niet voor mij weggelegd. Maar misschien toch nog eens proberen? De komende zomervakantie? Zo’n alom gewaardeerd boek van zo’n geweldige schrijver, dat moet toch lukken?

Welk boek wil je binnenkort herlezen?
De donkere kamer van Damocles staat al een tijdje op het lijstje van boeken die ik nodig een keer opnieuw moet lezen. Ik heb het boek al een paar keer gelezen, maar dit is typisch zo’n boek waarin je telkens weer iets nieuws vindt. Bovendien komt het nogal eens voor op literatuurlijsten van leerlingen en dan kan het geen kwaad het geheugen weer eens op te frissen. Het feit dat het dit najaar de keuze is voor Nederland leest is wellicht een goede aanleiding om het boek weer eens uit de kast te halen.

Geesje Nijland studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en is nu docent Nederlands. Recensies van Geesje Nijland.

Wilt u zelf een bijdrage leveren aan deze rubriek? Klik dan hier.

Klik hier voor de bijdrage van Menno Hartman.
Klik hier voor de bijdrage van Karel Wasch
Klik hier voor de bijdrage van Albert Hogeweij
Klik hier voor de bijdrage van Margriet de Koning Gans
Klik hier voor de bijdrage van Eeke Riegen
Klik hier voor de bijdrage van Carolien Lohmeijer
Klik hier voor de bijdrage van Sunny Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Lisette Huibers
Klik hier voor de bijdrage van Marleen van de Pol
Klik hier voor de bijdrage van Jaap Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Wil van Basten-Malipaard
Klik hier voor de bijdrage van Machiel Jansen
Klik hier voor de bijdrage van Marleen Nagtegaal
Klik hier voor de bijdrage van Olivier Rieter

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer