9 juni 2014

Winnares Nieuw Proza Prijs Venlo 2014

Literair nieuws

De Nieuw Proza Prijs Venlo 2014 voor het beste debuut in een Nederlandstalig literair tijdschrift is toegekend aan Annette van ‘t Hull. Zij ontvangt deze prijs (1250 euro) voor haar verhaal Beste reiziger.

Het winnende verhaal, verscheen in Literair tijdschrift Extaze, nummer 8, november 2013. Beste reiziger werd bekroond tot de beste van achtenzestig verhalen van debutanten uit negen Nederlandse en zeven Vlaamse tijdschriften. De jury bestond uit voorzitter Siem Bakker, Elsbeth Etty en Joris Gerits.

De Nieuw Proza Prijs Venlo wordt dit jaar voor de drieëntwintigste keer uitgereikt. De uitreiking vond plaats op zondag 1 juni in Venlo. Tot de eerdere winnaars behoorden o.a. Maartje Wortel, Erwin Mortier, Karel Glastra van Loon, Manon Uphoff en Arnon Grunberg.

In de nummers 10 en 11 van Extaze zullen twee nieuwe verhalen van Annette van ‘t Hull worden gepubliceerd.

Lees hier meer over de editie (Extaze 8), waarin Van ’t Hull debuteerde.

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer