6 mei 2014

Win deze dichtbundel van Thomas Möhlmann

Win actie op Facebook

Literair Nederland heeft vijf bundels te verdelen onder zijn volgers op Twitter en Facebook. Het gaat om de laatst verschenen dichtbundel Waar we wonen van Thomas Möhlman.

Thomas Möhlmanns debuteerde in 2005 met De vloeibare jongen. In 2009 verscheen Kranen open. Beide bundels werden voor verschillende prijzen genomineerd. Zijn debuut werd bekroond met de Lucy B. & C.W. van der Hoogt-prijs. In zijn meest recente en derde dichtbundel Waar we wonen herneemt Thomas Möhlmann het perspectief van zijn eerdere bundels. Ditmaal door de ruimte die wij innemen te verbeelden. Möhlmann laat de lezer verdwalen in zijn taal, een kunst die velen roemen in zijn poëzie. Naadloos laat hij gedichten en thema’s elkaar opvolgen. Waar we wonen biedt klinkende gedichten zonder opsmuk.

Wat moet je doen: Ga naar de Facebookpagina van LiterairNederland en Like de actie. Let op: De likes op de LN site worden niet meegeteld, alleen de likes op de Facebookpagina. Elke 10e like ontvangt één van de vijf exemplaren van Waar we wonen van Thomas Möhlmann.

Om in aanmerking te komen voor een van de vijf dichtbundels volg je LiterairNederland op Facebook en Twitter en sta je ingeschreven voor de wekelijks verschijnende Nieuwsbrief van LiterairNederland.  De winnaars worden bekend gemaakt in de Nieuwsbrief.

Uiteraard worden winnaars  uitgenodigd te laten weten wat ze van de bundel vinden in een tweet of een recensie. Na goedkeuring van de redactie wordt deze laatste geplaatst op www.literairnederland.nl.

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer