13 oktober 2015

Nieuwe vormgeving

Het is even wennen misschien, maar dan is het ongetwijfeld een aangename verrassing om Literair Nederland in een nieuwe vormgeving en opmaak te lezen.
Literair Nederland heeft zich de laatste jaren ontwikkeld van een website over literatuur tot een literair tijdschrift op het web. En dat vraagt om een andere presentatie, niet alleen in de vormgeving, maar ook in functionaliteit.

Het voordeel voor u zit hem in de verbeterde leesbaarheid en een overzichtelijker structuur. Op de computer, maar ook op tablet of telefoon. U zult dat gauw merken.

Wij zijn trots op dit nieuwe Literair Nederland, maar belangrijker is: wat vindt u? Laat het ons s.v.p. weten op redactie@literairnederland.nl.

 

Met vriendelijke groet,

redactie Literair Nederland

Carolien Lohmeijer
Ingrid van der Graaf
Menno Hartman

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer