25 juni 2009

Verfilming 'Chérie' vanaf 25 juni in bioscoop

Léa de Lonval is mooi, tegen de vijftig en een courtisane in goeden doen. Als zij zich realiseert dat de vurigheid van haar jonge minnaar Chéri afneemt, registreert zij met koele verwondering en met bittere scherpzinnigheid nog éénmaal alle kleine en grote vreugden van een passie die haar laatste zal zijn. Chéri realiseert zich pas als hij getrouwd is met de jonge, onervaren Edmée wat Léa voor hem heeft betekend.

Chéri is een verfilming van de gelijknamige roman van de Franse schrijfster Colette. Stephen Frears (1941) regisseerde de film. Via theater en televisie komt hij in de jaren 1980 terecht in de film. Zijn grote doorbraak is “My beautiful laundrette” in 1985. Later volgen nog vele parels als “Dangerous liaisons”, “The snapper”, “High Fidelity” en “The queen”. In 2009 nu dan: “Chéri”, zijn nieuwe samenwerking met Michelle Pfeiffer.

De hoofdrollen in Chéri worden vertolkt door Michelle Pfeiffer als Léa de Lonval, Rupert Friend als Chéri en Kathy Bates als de moeder van Chéri.

Bij Uitgeverij Atlas, die het werk van Colette in Nederlandse vertaling uitgeeft, is onlangs een speciale filmeditie van ‘Chérie’ verschenen.

Colette, Chérie. Uitgeverij Atlas, paperback, 158 p., € 14,95

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer