5 februari 2015

Vacature: Poëzierecensenten!

Ben je geïnteresseerd in poëzie en wil je je er meer in verdiepen? Misschien is deze vacature dan iets voor jou. We zoeken een recensent (onbetaald) voor Nederlandstalige en vertaalde poëzie.                                                                                 

Wat poëzie is
 verwondert zo de wereld

En is zo onbereikbaar
 als de regenboog.

Niets wordt poëzie.
 Iets is poëzie.

Harry Mulisch

Literair Nederland bespreekt al meer dan een decennium Nederlandse en vertaalde literatuur en laat zich niet leiden door de toptien van best verkochte boeken en andere bestseller- lijsten. Kwaliteit heeft voorrang op verkoopcijfers.

Op dit moment is er ruimte voor enkele gemotiveerde poëzierecensenten. In Nederland wordt relatief veel poëzie gepubliceerd. Deze bundels verdienen een breed publiek, maar krijgen in de dag- en weekbladen weinig of geen aandacht. Literair Nederland wil hier graag verandering in brengen en een platform zijn voor poëziekritiek.

Wat we van je vragen:

* Sterke affiniteit met poëzie
* Enige ervaring hebben met schrijven
* Gemiddeld eens in de twee maanden of vaker een bundel recenseren

Naast het recenseren is er ook ruimte voor:

*Het interviewen van dichters
*Schrijven van een (poëzie) weblog
*Ontwikkelen van eventuele eigen initiatieven
*Verslaggeving van poëzie events

Wat staat er tegenover:

* Publicatie van je recensies en/of andere bijdragen
* Redactionele, persoonlijke begeleiding
* Verbreding van je poëzie kennis
* Gratis recensie exemplaren
* Eénmaal per jaar een recensentenborrel

Heb je belangstelling dan vragen wij je een proefrecensie te schrijven van een bundel die je onlangs las en deze te sturen naar Literair Nederland. Goede recensies worden direct geplaatst waarna je een nieuwe te bespreken bundel krijgt toegestuurd.

Reacties sturen naar: menno@literairnederland.nl en Ingrid@literairnederland.nl

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer