Nieuwsbrief
Facebook
Twitter
RSS
Recensie ‘Een lot uit de loterij’ – Sjolem Aleichem
Portretten van gewone joodse lieden, uit het leven gegrepen
Deze Jiddische verhalen komen voornamelijk uit de bundels ‘Treinverhalen’, waarin reizigers in de derde klasse hun levenservaringen uitwisselen en uit ‘Monologen’, waarin ? zoals duidelijk mag zijn ? één persoon het woord voert.
Lees verder >
22 oktober 2009
Deze Jiddische verhalen komen voornamelijk uit de bundels ‘Treinverhalen’, waarin reizigers in de derde klasse hun levenservaringen uitwisselen en uit ‘Monologen’, waarin ? zoals duidelijk mag zijn ? één persoon het woord voert.
Lees verder >
Recensie ‘Verlangen’ – Richard Flanagan
Over Engelse en Tasmaanse hartstocht
De Tasmaanse Flanagan noemt dit boek geen historische roman, maar hij liet zich wel ínspireren door bepaalde personen en gebeurtenissen uit het verleden, zoals Charles Dickens en een verdwenen pool-expeditie van John Franklin.
Lees verder >
16 oktober 2009
De Tasmaanse Flanagan noemt dit boek geen historische roman, maar hij liet zich wel ínspireren door bepaalde personen en gebeurtenissen uit het verleden, zoals Charles Dickens en een verdwenen pool-expeditie van John Franklin.
Lees verder >
Recensie ‘Berlijn’ – Armando
Feindbeoachtung zolang er nog één nazi leeft
Deze essays die eerder in 1982, 1983 en in 1988 in boekvorm verschenen, zijn gebundeld ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van de schrijver. De uitgeverij pakt groot uit met ook nog een nieuwe gedichtenbundel en het prozawerk Eindelijk.
Lees verder >
9 oktober 2009
Deze essays die eerder in 1982, 1983 en in 1988 in boekvorm verschenen, zijn gebundeld ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van de schrijver. De uitgeverij pakt groot uit met ook nog een nieuwe gedichtenbundel en het prozawerk Eindelijk.
Lees verder >
Recensie ‘Het vingerboek’ – John Manning
Scherpe waarnemingen van een gedreven evolutiebioloog
Bij het aanschouwen van de nogal simplistische titel en het kinderlijke plaatje dacht ik eerder aan een populaire verhandeling over vingers dan aan een doorwrocht wetenschappelijk boek met veel aandacht voor onderzoek en verluchtigd met diagrammen en grafieken en met een uitgebreid notenapparaat.
Lees verder >
1 oktober 2009
Bij het aanschouwen van de nogal simplistische titel en het kinderlijke plaatje dacht ik eerder aan een populaire verhandeling over vingers dan aan een doorwrocht wetenschappelijk boek met veel aandacht voor onderzoek en verluchtigd met diagrammen en grafieken en met een uitgebreid notenapparaat.
Lees verder >
Recensie ‘Een sterfgeval in de familie’ – James Agee
De woorden leven en hoe!
Over sommige boeken zou ik helemaal niets willen zeggen om er niets over te verklappen, maar er alleen op wijzen of er desnoods iets over te zingen, net zoals in dit boek de potige vader Jay en later ook de moeder Laura doen voor hun zoon op een gestikte deken in de achtertuin.
Lees verder >
16 september 2009
Over sommige boeken zou ik helemaal niets willen zeggen om er niets over te verklappen, maar er alleen op wijzen of er desnoods iets over te zingen, net zoals in dit boek de potige vader Jay en later ook de moeder Laura doen voor hun zoon op een gestikte deken in de achtertuin.
Lees verder >
Recensie ‘De Arbeiderspers moest blijven marcheeren’ – Frederike Doppenberg
Dunne grenzen tussen socialisme en nationaal-socialisme
Volgens de achterflap hebben we te maken een doctoraalscriptie, die de Scriptieprijs van de Stichting Lezen 2007 heeft gewonnen. Dat maakt meteen al nieuwsgierig, want zoveel scripties krijgt de gemiddelde lezer niet onder ogen.
Lees verder >
20 augustus 2009
Volgens de achterflap hebben we te maken een doctoraalscriptie, die de Scriptieprijs van de Stichting Lezen 2007 heeft gewonnen. Dat maakt meteen al nieuwsgierig, want zoveel scripties krijgt de gemiddelde lezer niet onder ogen.
Lees verder >
Recensie ‘Van kort verhaal naar roman’ – Inge Schouten
‘Een mens houdt van definities.’
De proloog belooft wat: de cursusleidster, tevens de schrijfster van dit boek, rijdt op een winderige avond naar de Verlengde Hooggravenseweg.
‘Als ik mijn auto uit stap, valt mijn map op de grond, en ik zie mijn lesopzet, voorbeeldtekst en dialoogoefening door de straat dansen.
Lees verder >
14 juli 2009
De proloog belooft wat: de cursusleidster, tevens de schrijfster van dit boek, rijdt op een winderige avond naar de Verlengde Hooggravenseweg.
‘Als ik mijn auto uit stap, valt mijn map op de grond, en ik zie mijn lesopzet, voorbeeldtekst en dialoogoefening door de straat dansen.
Lees verder >
Recensie ‘Vergeten straat’ – Louis Paul Boon
Op naar de anarchistische vrijstaat
Het derde deel van het Verzameld Werk van Louis Paul Boon ? dat 24 delen zal tellen ? handelt geheel over de roman Vergeten straat die kort na de oorlog werd gepubliceerd. Behalve het verhaal zelf bevat het ook een uitgebreid nawoord, een tekstverantwoording, een bibliografie en noten.
Lees verder >
2 juli 2009
Het derde deel van het Verzameld Werk van Louis Paul Boon ? dat 24 delen zal tellen ? handelt geheel over de roman Vergeten straat die kort na de oorlog werd gepubliceerd. Behalve het verhaal zelf bevat het ook een uitgebreid nawoord, een tekstverantwoording, een bibliografie en noten.
Lees verder >
Recensie ‘De poppenspeler en de duivelin’ – Johan de Boose
Historia magister vitae
Reizen kun je op vele manieren. Het is heel aangenaam om je te laten meevoeren aan de hand van iemand die veel te vertellen heeft. Johan de Boose treedt in de voetsporen van de meester Kapuscinski.
Lees verder >
18 juni 2009
Reizen kun je op vele manieren. Het is heel aangenaam om je te laten meevoeren aan de hand van iemand die veel te vertellen heeft. Johan de Boose treedt in de voetsporen van de meester Kapuscinski.
Lees verder >
Recensie ‘Vederlicht’ – Janneke Jonkman
Vive de Viva
Stel je voor, een ballerina, vederlicht, met nauwelijks contact met de aarde, geneigd om op te stijgen, dus daarom met de behoefte om gezien te worden, maar vooral aangeraakt. De hulpkreten See me, feel me, touch me, heal me uit Tommy van de Who, waar de vier delen van dit boek naar zijn vernoemd, passen daar prima bij.
Lees verder >
15 juni 2009
Stel je voor, een ballerina, vederlicht, met nauwelijks contact met de aarde, geneigd om op te stijgen, dus daarom met de behoefte om gezien te worden, maar vooral aangeraakt. De hulpkreten See me, feel me, touch me, heal me uit Tommy van de Who, waar de vier delen van dit boek naar zijn vernoemd, passen daar prima bij.
Lees verder >
Recensie ‘Schrijfles’ – Nicolien Mizee
Een frisse wind in schrijversland
34 stukjes over een schrijfcursus die Nicolien Mizee aan de Volksuniversiteit in Haarlem gaf en die eerder al in het NRC Handelsblad stonden, zijn nu gebundeld in een echt schrijfcahier en dat leest prettiger dan op krantenpapier.
Lees verder >
9 juni 2009
34 stukjes over een schrijfcursus die Nicolien Mizee aan de Volksuniversiteit in Haarlem gaf en die eerder al in het NRC Handelsblad stonden, zijn nu gebundeld in een echt schrijfcahier en dat leest prettiger dan op krantenpapier.
Lees verder >
Recensie ‘Kali’ – Peter Handke
Een indrukwekkend voorwinterverhaal
De titel deed me meteen denken aan het duistere tijdperk van de hindoeïstische demon Kali, waarin de mens alleen fysiek bestaat en niet geestelijk. Hoewel Handke daar niet expliciet naar verwijst, speelt het verhaal zich af in een vergelijkbare wereld, waarin de mens zelf tot een probleem geworden is.
Lees verder >
8 juni 2009
De titel deed me meteen denken aan het duistere tijdperk van de hindoeïstische demon Kali, waarin de mens alleen fysiek bestaat en niet geestelijk. Hoewel Handke daar niet expliciet naar verwijst, speelt het verhaal zich af in een vergelijkbare wereld, waarin de mens zelf tot een probleem geworden is.
Lees verder >
Recensie ‘Alice in Verbazië’ – Nicolaas Matsier
Oud nieuws van een Carrolliaan
Acht luchtige essays met daarin verschillende aspecten over Alice in Wonderland, zoals een biografietje van Lewis Carroll, vele vertalingen en illustraties, betekenissen van nonsens, veranderingen in de betekenis van het boek en daaraan gepaard de vraag of Alice eigenlijk wel kinderliteratuur is.
Lees verder >
28 mei 2009
Acht luchtige essays met daarin verschillende aspecten over Alice in Wonderland, zoals een biografietje van Lewis Carroll, vele vertalingen en illustraties, betekenissen van nonsens, veranderingen in de betekenis van het boek en daaraan gepaard de vraag of Alice eigenlijk wel kinderliteratuur is.
Lees verder >
Recensie ‘Het vergeten gezicht’ – Solange Leibovici
Door Rein Swart
Een thriller van een hogere soort
Een eerlijk en boeiend boek over een problematische ouder-kind relatie en de verwerking daarvan. Het begrip autobiografisch geheugen neemt een belangrijke plaats in bij het nadenken over wie wij zijn.
Lees verder >
18 mei 2009
Een thriller van een hogere soort
Een eerlijk en boeiend boek over een problematische ouder-kind relatie en de verwerking daarvan. Het begrip autobiografisch geheugen neemt een belangrijke plaats in bij het nadenken over wie wij zijn.
Lees verder >
Recensie ‘Weg’ – Minke Douwesz
Door Rein Swart
Het leven, een bitterzoete symfonie
‘Edith tikte de laatste zin snel. ‘Seksualiteit is voor sommige meisjes wat een leeuw is voor een kudde grazende gazellen:’
Aldus begint het tweede en wederom lijvige boek van Minke Douwesz.
Lees verder >
7 mei 2009
Het leven, een bitterzoete symfonie
‘Edith tikte de laatste zin snel. ‘Seksualiteit is voor sommige meisjes wat een leeuw is voor een kudde grazende gazellen:’
Aldus begint het tweede en wederom lijvige boek van Minke Douwesz.
Lees verder >
Recensie “‘t Manco” – Georges Perec
Waarin een handicap tot een bijzondere kracht wordt
door Rein Swart
Dit Franse boek uit 1969, dat veel in zich heeft van een postmoderne roman, is geschreven zonder de letter "e". Dat genereert op zich al een soort proza dat anders is dan wanneer de schrijver zonder inperking zou schrijven.
Lees verder >
22 april 2009
door Rein Swart
Dit Franse boek uit 1969, dat veel in zich heeft van een postmoderne roman, is geschreven zonder de letter "e". Dat genereert op zich al een soort proza dat anders is dan wanneer de schrijver zonder inperking zou schrijven.
Lees verder >
Deze week: volop Georges Perec
20 april 2009
Eind april verschijnt de roman La Disparition van Georges Perec na veertig jaar dan eindelijk in Nederlandse vertaling als ’t Manco. Vertaler Guido van de Wiel heeft er tien jaar over gedaan om de roman, waarin geen enkele keer de letter ‘e’ wordt gebruikt, te vertalen. Evenals in het origineel gebruikt ook hij in de vertaling geen enkele keer de letter ‘e’.
In 't Manco heeft Anton Vocalis het gevoel dat er iets ontbreekt zonder dat hij er de vinger op kan leggen wat het is. Hij tracht dit manco zo goed mogelijk onder woorden te brengen, wat niet eenvoudig is... Aan het einde van hoofdstuk 4 verdwijnt Anton. Hoofdstuk 5 ontbreekt. Vanaf het moment dat men tracht de verdwijning van Vocalis op te lossen wordt het boek een whodunit met verschillende verhaallijnen, vol flashbacks en literaire verwijzingen.
Georges Perec (1936-1982) geldt als een van de meest ingenieuze Franse schrijvers van de vorige eeuw. Perecs eerste roman De dingen werd in 1965 bekroond met de Prix Renaudot. In 1978 kreeg hij de Prix Medicis voor zijn boek Het leven een gebruiksaanwijzing. Een groot deel van Perecs oeuvre is door De Arbeiderspers eerder in vertaling uitgebracht.
Georges Perec was een experimenteel schrijver en legde zich bij het schrijven vaak bewust formele restricties op. Als lid van OuLiPo (Ouvroir de Littérature Potentielle) heeft hij zichzelf uitgedaagd tot het schrijven van een roman waarin geen enkele keer de letter e voorkomt. Het resultaat was La Disparition (1969).
Dat dan nu eindelijk de Nederlandse vertaling van deze ingenieus experimentele roman verschijnt, kan natuurlijk niet zonder een beetje aandacht. Op vrijdag 24 april organiseert literair theater Perdu Aan de leegte ontrukt: een avond rondom Georges Perec, en de verschijning van ’t Manco. Vertaler Guido van de Wiel zal hier, beeldend en verhalend, verslag doen van tien jaar spelen met beperkingen, teneinde, zoals hij het zelf formuleert, zijn stelling luister bij te zetten dat zelfopgelegde beperkingen tot creativiteit leiden. Voor meer informatie over deze avond, kijk op: http://www.perdu.nl/reserveren.cfm?voorstelling=221
Wij vroegen Literair Nederland- lezer Rein Swart een recensie te schrijven van ’t Manco. Swart las de roman, en schreef een diepgravende recensie van het boek die vanaf woensdagochtend 22 april online op www.literairnederland.nl zal staan. Ook staat er vanaf woensdagmorgen een kunstzinnig filmpje online, dat gebaseerd is op een essay van Georges Perec.
Georges Perec, 't Manco. Vertaald uit het Frans door Guido van de Wiel. De roman verschijnt eind april bij De Arbeiderspers. Meer lezen? Kijk op de speciale pagina van De Arbeiderspers: http://www.arbeiderspers.nl/boekboek/show/id=142496
In 't Manco heeft Anton Vocalis het gevoel dat er iets ontbreekt zonder dat hij er de vinger op kan leggen wat het is. Hij tracht dit manco zo goed mogelijk onder woorden te brengen, wat niet eenvoudig is... Aan het einde van hoofdstuk 4 verdwijnt Anton. Hoofdstuk 5 ontbreekt. Vanaf het moment dat men tracht de verdwijning van Vocalis op te lossen wordt het boek een whodunit met verschillende verhaallijnen, vol flashbacks en literaire verwijzingen.
Georges Perec (1936-1982) geldt als een van de meest ingenieuze Franse schrijvers van de vorige eeuw. Perecs eerste roman De dingen werd in 1965 bekroond met de Prix Renaudot. In 1978 kreeg hij de Prix Medicis voor zijn boek Het leven een gebruiksaanwijzing. Een groot deel van Perecs oeuvre is door De Arbeiderspers eerder in vertaling uitgebracht.
Georges Perec was een experimenteel schrijver en legde zich bij het schrijven vaak bewust formele restricties op. Als lid van OuLiPo (Ouvroir de Littérature Potentielle) heeft hij zichzelf uitgedaagd tot het schrijven van een roman waarin geen enkele keer de letter e voorkomt. Het resultaat was La Disparition (1969).
Dat dan nu eindelijk de Nederlandse vertaling van deze ingenieus experimentele roman verschijnt, kan natuurlijk niet zonder een beetje aandacht. Op vrijdag 24 april organiseert literair theater Perdu Aan de leegte ontrukt: een avond rondom Georges Perec, en de verschijning van ’t Manco. Vertaler Guido van de Wiel zal hier, beeldend en verhalend, verslag doen van tien jaar spelen met beperkingen, teneinde, zoals hij het zelf formuleert, zijn stelling luister bij te zetten dat zelfopgelegde beperkingen tot creativiteit leiden. Voor meer informatie over deze avond, kijk op: http://www.perdu.nl/reserveren.cfm?voorstelling=221
Wij vroegen Literair Nederland- lezer Rein Swart een recensie te schrijven van ’t Manco. Swart las de roman, en schreef een diepgravende recensie van het boek die vanaf woensdagochtend 22 april online op www.literairnederland.nl zal staan. Ook staat er vanaf woensdagmorgen een kunstzinnig filmpje online, dat gebaseerd is op een essay van Georges Perec.
Georges Perec, 't Manco. Vertaald uit het Frans door Guido van de Wiel. De roman verschijnt eind april bij De Arbeiderspers. Meer lezen? Kijk op de speciale pagina van De Arbeiderspers: http://www.arbeiderspers.nl/boekboek/show/id=142496
