Anky Mulders

De woordenvloed van een taalvirtuoos

Recensie door Anky Mulders

Tim Parks lezen staat zo ongeveer gelijk aan het doorstaan van een vliegende storm. Taal is op alle fronten zijn vakgebied en dat is aan zijn teksten te merken. Met groot enthousiasme racet deze virtuoze auteur door zijn ervaringen en denkbeelden en lardeert ze in Waarom ik lees met ondersteunende bewijzen.

Lees meer

Hij wist niet half hoe erg het was

Recensie door Anky Mulders

Psychische problemen zijn in de romans van Josha Zwaan een terugkerend gegeven. In het teruggetrokken leven van de vrouwelijke hoofdpersonen wordt maar een enkeling toegelaten en ook die krijgt weinig te horen over wat er werkelijk in hen omgaat.

Lees meer

Allegorische fantasie streelt de zintuigen

Recensie door Anky Mulders

José Veiga’s boeken beginnen volgens vertaler Harrie Lemmens steeds in een dorp, waarin het onschuldige, gezapig leventje van buitenaf ruw wordt verstoord. Zo ook in De drie plagen van Manirema (oorspronkelijke titel: A hora dos ruminantes), een fantastisch ofwel magisch realistisch verhaal over een klein stadje dat machteloos moet toezien hoe het ten prooi valt aan onbegrijpelijke, verwoestende gebeurtenissen.

Lees meer

Veelhoekige ster van kluchtige problemen

Recensie door Anky Mulders

Alphonse Badji, een vroegere Senegalese muzikant uit Brussel, werkt als zelfstandig klusser in een klein dorp aan de Belgisch-Franse grens waar hij met zijn (blanke) vrouw Kat sinds een jaar woont.

Lees meer

Onmachtig om het juiste te doen

Recensie door Anky Mulders

In Een bijna volmaakte vriendschap draait het om besluiten die geen besluiten zijn. Hoofdpersonen Taguchi Hiro, een zogenaamde ‘hikikomori’, en Ōhara Tetsu, een ‘salaryman’, laten zich drijven door hun gevoel en erkennen tenslotte dat nietsdoen ook een besluit is.

Lees meer

Een op te lossen puzzel

Recensie door Anky Mulders

Tegen een achtergrond van bomen, water, licht, sterren, foto’s, woorden en een naam ontwaart de lezer in Constellaties personages die als in een schimmentheater komen en gaan. Ze zitten, lopen, kijken, denken, en af en toe zeggen ze wat.

Lees meer

Recent

14 februari 2018

Gedenkteken in woorden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 februari 2008

Een schitterend verhaal
Door Bernadet

‘Een boek over oorlog moet je nooit chronologisch vertellen, oorlog gaat over fragmenten’, zegt Joseph O’Connor in een interview. En dat is precies wat hij gedaan heeft. Het hele verhaal begon met een gedachte die herhaaldelijk in Joseph O’Connors hoofd terugkwam. Hij ‘zag’ steeds een vrouw, Eliza Mooney, in een desolaat landschap lopen op zoek naar iemand.

Lees meer