Stefan Zweig – Ongeduld

In februari zal bij uitgeverij Atlas Ungeduld des Herzens van Stefan Zweig in de Nederlandse vertaling verschijnen. Het is het aangrijpende verhaal van een tot mislukken gedoemde liefde. ‘Dit bedwelmende, moreel onthutsende boek over menselijke verantwoordelijkheden is een waardige herinnering aan wat fictie op zijn best kan doen.’ Ali Smith in Vrij Nederland.

Stefan Zweig (Wenen, 1881-1942) studeerde in Berlijn en Wenen en verwierf een reputatie als dichter, schrijver en biograaf. Zijn verhalen en novellen werden in 1934 voor het eerst gebundeld. In datzelfde jaar verhuisde hij naar Londen en werd hij Brits staatsburger. Na een kort verblijf in New York vestigde hij zich in Brazilië waar hij samen met zijn vrouw zelfmoord pleegde.

In Ongeduld voert Stefan Zweig ons mee naar de vooravond van de Eerste Wereldoorlog, als de 25-jarige cavalarist Toni Hofmiller wordt overgeplaatst naar een klein garnizoen aan de Oosterijks-Hongaarse grens. Afgezien van de emotionele ‘ontgroening’ van de gevoelige eenling Hofmiller, geeft Ongeduld een indringende schets van een botsing van twee werelden: het monotone regimentsbestaan met daar tegenover het rijke milieu van de familie Kekesfalva, die een fraai kasteel in de omgeving bewoont. Hoe broos de facades zijn waarachter beide werelden zich vershuilen, blijkt al duidelijker naarmate de argeloze luitenant dieper verstrikt raakt in zijn folie à deux met de invalide Edith Kekesfalva. Zweig, die vooral bekendheid geniet dankzij zijn meesterlijke novellen, waaronder de pas verschenen Reis naar het verleden, en zijn memoires De wereld van gisteren, heeft zijn enige roman opgezet als een raamvertelling. Door de veelvuldige perspectiefwisselingen wordt de lezer meegesleept in een steeds opnieuw veranderend relaas over ‘vergiftiging door medelijden.’

Recent

25 april 2018

Roman als gebeurtenis

Literair Nederland - 10 jaar geleden

10 juli 2008

Saramago lezen tegen de tijdgeest
Recensie door Menno Hartman

‘De Nederlandse musea bevinden zich in een identiteitscrisis. Ze lijken niet te weten waar hun eigenlijke taak ligt: bij kunst of bij entertainment.’ schreef Janneke Wesseling in het NRC-Handelsblad van zaterdag 30 oktober. Verscheidene musea kiezen niet meer voor tentoonstellingen die gewijd zijn aan een kunstenaar, maar laten zich door een kunstmarketingbureau adviseren overzichtstentoonstellingen te maken met titels als Bloemen van verlangen, vier eeuwen bloemen in de kunst.

Lees meer