Peter Heller – De Hondsster

Eenzaam in een post-apocalyptische wereld

Recensie door Olivier Rieter

De Hondsster van de Amerikaanse schrijver van natuurreportages Peter Heller is een post-apocalyptische roman die aansluit bij de tijdgeest. Het boek hoort echter niet tot beste in zijn soort. Het verhaal gaat over Hig die een pandemie die de wereld heeft getroffen heeft overleefd. Hij woont in de nabije toekomst op een verlaten vliegveld met als enige aanspreekpunt een norse gewelddadige buurman, Bangley. Dat is iemand die veel met wapens bezig is en die aan de muren van zijn werkplaats plaatjes heeft hangen van naakte vrouwen die met wapens schieten. Geen aimabele man.

Voor Hig zijn zijn vliegtuig, dat hij het beest noemt, en zijn hond Jasper zijn leven. Het is een leven van eenzaamheid, een eenzaamheid die Heller goed weet op te roepen. Voor mensen die de huidige maatschappij van overcommunicatie gewend zijn is de beschrijving van een desolaat bestaan een soort tegengif. Toch pakt deze beschrijving niet goed uit voor de leesbaarheid. Het leven van Hig is niet heel afwisselend. In een wereld met nauwelijks nog mensen gebeurt niet zoveel. Het zijn meestal de verwikkelingen tussen mensen die een boek aansprekend maken. Beschouwingen over vissen, de natuur of  vliegtuigen kunnen interessant zijn, maar ze zullen niet iedere lezer bekoren. Je moet een bepaald soort lezer zijn om een Robinson Crusoe-achtig verhaal te kunnen waarderen. Het verhaal doet je wel nadenken over de vraag hoe je het er zelf vanaf zou brengen in een wereld waarin je naar je eigen voedsel moet gaan jagen of het moet verbouwen, in een wereld zonder toekomstperspectief en gedeelde verhalen.

Spannend is het echter allemaal niet zo. Zelfs de momenten dat Hig wordt bedreigd door botte vreemdelingen, ook overlevers, zijn niet boeiend. Hig heeft geen interessante visie op het leven, lijkt weinig intellectuele of culturele bagage te hebben, al heeft hij ooit gedichten geschreven. Hij is niet onsympathiek, maar gewoon niet zo heel interessant.

De schrijfstijl van het boek, vertaald door Dennis Keesmaat, vind je mooi of irritant. Neem de volgende passage waarin Hig met zijn hond aan het joggen is: ‘De ruzie met Bangley knaagt aan me. Nu alleen onze ademhaling. Wintervet.  Voel het in mijn benen. Goed om te bewegen, snel te bewegen.’ (105) Zo gaat het in het hele boek. Nog een voorbeeld: ‘Dein dein. Heen en weer. Stilte. Duw. Laat los. Zwaai terug. De sterren, de bladeren, zelfs het geluid van het riviertje, dat heen en weer gonsde. Van een boot. Van een hangmat. Van een kinderschommel. Van een baarmoeder. Heen en weer. Dein dein. Geur van koud stromend water, van steen, mest, bloesem. Slaap.’ (234) Stilistisch interessant, maar het zorgt niet voor een soepel leesproces, waardoor het lezen van deze roman weinig plezier biedt. Door het gebruik van vele staccato zinnetjes en tot vervelens toe veel gebruik van witregels, soms meer dan tien op een bladzijde, zuigt Heller je niet het verhaal in.

Naar het einde toe wordt het boek interessanter en dan gloort er een soort hoop op enig geluk. Er zijn dystopische romans met minder hoop en het boek doet je nadenken over wat de mensheid te wachten zou kunnen staan en hoe je daar dan zelf op zou reageren. Hiervoor zou je echter ook een nonfictie publicatie kunnen lezen, zoals The doomsday handbook. 50 ways the world could end van Alok Jha. Dan heb je waar voor je geld: wel vijftig vormen van mogelijk wereldonheil. Daar kan je dan je eigen fantasie op loslaten. Het toekomstbeeld van Heller is misschien wel niet zo heel bijzonder.

 

De Hondsster

Auteur: Peter Heller
Vertaald door: Dennis Keesmaat
Verschenen bij: Uitgeverij Prometheus
Aantal pagina’s: 344
Prijs: € 19,95

Omslag De Hondsster  -  Peter Heller
De Hondsster
Peter Heller
ISBN: 9789044623147

steun-ons

Vond u dit een boeiende bijdrage? Help ons dan om hoogwaardige en interessante boekbesprekingen en berichten te blijven publiceren!
Met 4 redacteuren en zo’n 40 medewerkers - allen onbetaald -, publiceren we op jaarbasis meer dan 200 recensies, berichten, columns en interviews. Dat doen we al 15 jaar. Ons grote archief willen we beter vindbaar maken. Dat kost ongeveer
€ 1.200,-. Uw hulp daarbij waarderen wij enorm!

Meer van Olivier Rieter:

Recent

24 april 2018

Magie en melancholie en zintuiglijke belevingen

Over 'De zee heeft honger' van Kira Wuck
23 april 2018

Particuliere roerselen van Chris J. van Geel en Judith Herzberg

Over 'Brieven 1962-1974' van Judith Herzberg; Chris van Geel
20 april 2018

Ik ben buiten, dus ik ben

Over 'Rotgrond bestaat niet' van Gerbrand Bakker
19 april 2018

Getrotseerde aanvallen op het vaderschap

Over 'Vaderinstinct' van Hans Boland
18 april 2018

Tja

Over 'Ik, J. Kessels' van P.F. Thomése

Verwant