Paula PBnf (pseudoniem) – Vertraagd licht

Een verhalendebuut

door Bernadet

Het blijft altijd lastig een verhalenbundel te bespreken hoewel door deze verhalenbundel een rode draad loopt. Op de flaptekst staat: De personages in deze verhalen treden elke dag de wereld monter tegemoet, om dan altijd weer te ontdekken dat het leven tegenstrijdige eisen stelt. De situaties waarin ze terechtkomen zijn verwarrend – tragisch voor hen, vaak hilarisch voor de lezer. In deze subliem geschreven verhalen komen heel verschillend mensen vooral zichzelf tegen, op een manier die zowel herkenbaar eigentijds als bijzonder indringend is.

‘Hilarisch’ vind ik altijd een gevaarlijke term, dat is zo persoonsgebonden. Wat de een hilarisch vindt kan bij de ander nauwelijks een glimlach oproepen. Zelf vond ik de meeste verhalen een serieuze ondertoon hebben, de rode draad is inderdaad tragiek.

Veel van de personages in de verhalen staan op een keerpunt in hun leven. Dit keerpunt kan een moeilijke beslissing nemen zijn of afscheid nemen zijn of tot de ontdekking komen dat het leven niet is geworden waarover vroeger gedroomd werd. Ook zoeken naar de zin van het leven door middel van spiritualtiteit komt in de verhalen voor. Dit laatste is vaak wél op een humoristische manier beschreven. Maar veel van de verhalen gaan over teleurstelling in al zijn vormen, althans zo kwam het op mij over.

Zoals bijvoorbeeld de teleurstelling in een vriendin in het verhaal Je moeder en je allerbeste vriendin beduvel je niet. Het begint heel vrolijk maar eindigt minder vrolijk:

Ik, dubbel besodemieterde, heb jaren en jaren lang een vriendin gehad die ik dacht te kennen. Maar dat blijkt volkomen onjuist gedacht. […] Achterbakse trut! […] je moeder en je vriendin beduvelen doe je niet!”

Of de teleurstelling in een gedroomde liefde. De getrouwde vrouw die afscheid moet nemen van de andere man waar ze al jaren verliefd op is terwijl ze er nooit wat mee gehad heeft. Ze moet de hoop die ze aldoor maar bleef koesteren laten varen en dat doet pijn. Of het verhaal van de vrouw die tot het inzicht is gekomen dat geen van haar woorden ook maar iets heeft uitgewerkt en besluit te zwijgen, geen woord meer te zeggen…

Ik omarm een zwijgend leven. Geen flodderig tot stand gekomen besluit […] Nee, uren doorgebracht in een schommelstoel met ijverig plussen en minnen. Zorgvuldig wegend: wel doen, niet doen, wel doen. U weet net zo goed als ik dat beslissingen nemen niet meer zijn dan het begin van iets nieuws. En dat echte beslissingen pijn doen. En dat zelf beslissen onzekerheid geeft, terwijl de dingen overlaten aan een groep of aan een ander zekerheid verschaft. Heb het dus niet over flodderig.

De verhalen zijn uitstekend geschreven, behoorlijk diepgaand en elk verhaal is een mooi afgerond geheel met halverwege een onverwachte wending. De taal is direct, kort en bondig, wat erg plezierig is om te lezen.

Wel komen er veel herhalingen in voor. Niet in de verhalen zelf maar in de personages. Soms had je het gevoel dat er al over dat personage was geschreven in een ander verhaal. Zoals de vrouwen die met spiritualiteit bezig waren, of de winkelier en de huisvriend. Voor de rest niets dan lof voor dit debuut. Schrijven kan deze auteur!

 

 

 

Omslag Vertraagd licht - Paula PBnf (pseudoniem)
Vertraagd licht
Paula PBnf (pseudoniem)
Verhalenbundel
Verschenen bij: Free Musketeers
ISBN: 9789085398851
194 pagina's
Prijs: € 17,95

Recent

22 februari 2018

Boek van een ramp

Over 'Een muur van water' van Teuntje de Haan
19 februari 2018

Spiegels van de tijd

Over 'Klok zonder wijzers' van Carson McCullers
16 februari 2018

Een moeder die van voetbal houdt

Over 'Geen kunst' van Péter Esterházy
14 februari 2018

Gedenkteken in woorden

Over 'Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken' van Arjen Van Veelen
13 februari 2018

Rauwe en niets verhullende gedichten

Over 'Mammie' van Ronelda Kamfer