P.F.Thomése – Recensie: Grillroom Jeruzalem

Recensie door: Marleen Ferket

Eind 2010 gaat een speciale delegatie bestaande uit de schrijvers Jan Siebelink, Rosita Steenbeek, P.F. Thomése en de priester Antoine Bodar naar de Palestijnse gebieden. Ze zijn uitgenodigd door UCP (United Civilians for Peace), een pro Palestijnse humanitaire organisatie, met als doel zich onder deskundige leiding op de hoogte te stellen van de situatie daar. Een filmploeg van de NCRV gaat met hun mee.

Thomése staat oorspronkelijk erg sceptisch tegenover het hele gebeuren in het ‘Heilig Land’; de gebruiken, rituelen en gebeden. Zoals hij zelf zegt: ‘Voor welk karretje worden wij gespannen? Wiens of wier ezeltje zullen wij zijn ?’ Desondanks wordt hij gegrepen door de toestand in de bezette gebieden. Begin dit jaar schrijft hij Grillroom Jeruzalem, zijn eerste non-fictie boek of zoals hij zelf zegt, een reisverhaal. Het wordt een verslag van zijn belevenissen.

Ze bezoeken Bethlehem, Hebron en Ramallah, Jeruzalem en de Gazastrook. De Palestijnse gebieden worden afgescheiden door een negen meter hoge muur. Hebron, een joodse nederzetting in Palestijns gebied, telt voor elke kolonist vier militairen. Om veiligheidsredenen zijn joods en Palestijns verkeer van elkaar gescheiden met als gevolg dat het gezelschap over over lege wegen rijdt. Het lijkt wel oorlog, wegversperringen, dichtgetimmerde huizen, veel Israëlische militairen en paspoortcontroles. Thomése maakt meerdere keren een vergelijking met de Tweede Wereldoorlog. Het vluchtelingenkamp is net een getto met wachttorens eromheen. De veiligheidsmaatregelen om de Gazastrook binnen te gaan zijn veel geavanceerder dan op een modern vliegveld. Thomése en zijn reisgenoten worden er bang van, raken zelfs in paniek. Ze lijken opgesloten te zitten in een sluis in een enorm groot gebouw. Vroeger was Gazastad een mondaine badplaats, nu is de Gazastrook hermetisch afgesloten. De mensen zitten als ratten in een val. Er is veel armoede, moord, zelfmoord, en haat jegens toeristen en de VN.

Thomése schrijft heel beeldend; je ziet de situaties voor je. In de Gazastrook bezoeken ze een meisjesschool. Het is de bedoeling dat er een dialoog ontstaat tussen de leden van de delegatie en de meisjes. Dit gaat erg moeizaam, stuntelig van de zijde van de schrijvers. Dan maar vertellen over hun werk. Thomése vertelt over Schaduwkind. Maar hoe leg je dat hier uit? ‘Alles wat je probeert te zeggen wordt vals. Ook Sieb(elink)en Rosita stuntelen door hun bio-en bibliografie, struikelen over een trefwoord en gaan met verontschuldigende gebaren en glimlachjes languit. Heel beleefd, heel voorkomend gaan we op onze bek. De slapstick van het wederzijdse onbegrip. ….’  Als één van de meisjes vraagt of ze haar niet mee kunnen nemen omdat ze zo graag Parijs wil zien, wordt de situatie pijnlijk. …Niets kunnen ze haar geven.

Thomése beschrijft helder en duidelijk de situatie in Israël en de bezette gebieden. Het uitzichtloze van de situatie omdat er geen oplossing mogelijk is. ‘Deze hele Israëlisch-Palestijnse ‘kwestie’ is onverdraaglijk als je erover begint na te denken. Onverdraaglijk vanwege de onoplosbaarheid. Stap je naar links, dan trap je op de ene partij, doe je -pardon- gauw een stapje naar rechts, dan heb je de ander partij alweer per ongeluk onder je voet.’

Soms is hij cynisch, vooral als de bijbel of het geloof ter sprake komt. … ‘Ook bij onze eigen groep bespeur ik enige exaltatie vanwege de gezalfde plek, de plek, zeg ik er voor de ongelovigen even bij, waar de zoon van God door zijn Moeder gelijk een dier tussen de dieren, schepsel te midden der schepselen, als mens in de eerste kerstnacht op het stro geworpen werd. …’

In het boek staan ook veel humoristische stukken. De beschrijving van de ontmoeting tussen de delegatie en geestelijke leiders in een hip restaurant in Bethlehem is hiervan een mooi voorbeeld.

Ik heb het boek met plezier en aandacht gelezen. Hoewel het probleem bekend is, is mij door het lezen van Grillroom Jeruzalem meer duidelijk geworden over de situatie in de Palestijnse gebieden en de joodse nederzettingen. In een later interview zegt Thomése: ‘Net als iedereen in weldenkend Nederland was ik van mening dat Israël te ver gaat met het mishandelen van Palestijnen. Daarover ben ik wel genuanceerder gaan denken. Niet over het mishandelen, maar wel over de Palestijnen. Ik zou die over fanatieke kerels in Gaza ook liever niet tegenkomen. ….’

 

Grillroom Jeruzalem 

Auteur: P.F.Thomése
Verschenen bij: Uitgeverij Contact
Aantal pagina’s: 142
Prijs: € 10,- als e-boek: € 7,75

 

 

Omslag Recensie: Grillroom Jeruzalem  -  P.F.Thomése
Recensie: Grillroom Jeruzalem
P.F.Thomése
ISBN: 9789025436810

steun-ons

Heeft deze recensie uw nieuwsgierigheid geprikkeld? Onze database bevat nog veel meer mooie stukken.
We willen graag verbeteringen aanbrengen in onze vindbaarheid, de mate waarin zoekmachines ons begrijpen, de beheersing van het grote archief dat we inmiddels hebben etc. Dat kost ons zo'n € 1.200,- .
Wilt u ons daarbij helpen?

 

Recent

20 april 2018

Ik ben buiten, dus ik ben

Over 'Rotgrond bestaat niet' van Gerbrand Bakker
19 april 2018

Getrotseerde aanvallen op het vaderschap

Over 'Vaderinstinct' van Hans Boland
18 april 2018

Tja

Over 'Ik, J. Kessels' van P.F. Thomése
17 april 2018

‘We moeten ons verhaal nog doen’

Over 'De laatste getuigen' van Svetlana Alexijevitsj
16 april 2018

Pleidooi voor intellectuele vrijheid voor vrouwen

Over 'Een kamer voor jezelf' van Virginia Woolf

Verwant