27 augustus 2014

Geen weg terug

Door Inge Meijer

Sitting in a tin can

Rudy Kousbroek prees in een van zijn essays in De archeologie van de auto, de 2CV als een wagen die gespeend was van de volgende pretenties; viriliteit, weelde, sociale status, macht en libido. Een vervoermiddel gelijk aan de eenvoud van een keukentafel, bed of koelkast. We waren nog nooit zo zorgeloos op vakantie gegaan, er was niets hoog te houden, het was wat het was.

Op die laatste zonnige zomerdag in augustus stonden we om vijf uur in de ochtend op. We sjorden de koffer op het bagagerek van de kofferklep van de 2CV en zochten met onze voeten een plaats tussen de plastic kledingzakken, tassen met proviand en onder stoelen weggestopte slaapzakken. De Eend trok op en we vroegen ons niet af of het huis goed afgesloten was en of alles wel meegekomen was. We wilden weg, op een pretentieloze reis. Zoon plugde de minispeakers in op zijn iPhone. Terwijl we de snelweg richting Arnhem opreden vulde de utopische sound van David Bowie’s , Ground control to Major Tom de ruimte van het Eendje. ‘Ik heb de landkaart op tafel laten liggen, riep Dochter, kunnen we nog terug?’. ‘Er is geen terug.’ zei de bestuurder, en duwde het pookje naar de vierde versnelling.

Ground control to Major Tom / Take your protein pills and put your helmet on (gitaarslag: djungdjungdjungdjungdjung), zongen en djungden we mee. Het geluid van de klapperende raampjes en het wapperende doek boven ons hoofd versterkten een gevoel van onoverwinnelijkheid; For heeeere am I sitting in a tin can. In Maastricht  zochten we naar een winkel om een NL sticker voor op de Eend te kopen maar dwaalden af. We verlieten het winkelgebied en kwamen in een lege straat met enkel een boekenwinkel. Boekhandel De Tribune in de Kapoenstraat. Een dubbel pand waar gedeeltelijk de tussenmuren waren uitgebroken. Metershoge boekenkasten langs de wanden, boekentafels in het midden en op de hoeken van de verschillende gangen. Een grote collectie kunst- en fotoboeken en originele Engels-, Frans- en Spaanstalige uitgaven van onder meer Celan, Marques en Woolf trok mijn aandacht. Van voor uit de winkel hoorde ik: ‘Kun je er niet een máken dan’. Waarop een onzeker lachje klonk en gezegd werd: ‘Nou? Ja? Dat zou wel kunnen.’

Van een afstand zag ik de boekverkoper plaatsnemen achter een computer. Mijn Lief ging pal achter hem staan, nog net niet in zijn nek hijgend begon hij te vertellen hoe er gegoogeld zou kunnen worden. Ik moest iets doorbreken en riep: ‘Dan moet je er wel een boek bij kopen.’ Dat liet ie beter aan mij over, zei hij.
Ik had behoefte aan een groot literair werk maar raakte in de war door de grote diversiteit van het aanbod en koos voor een werkje van een schrijfster die door haar man ‘De schrijver’, aan de kant was gezet. En daar had ze een boek over geschreven. Het was zoiets als op een verjaardag uit een schotel gebakjes kiezen en op onbegrijpelijke wijze dat gebakje kiezen dat uiteindelijk niets nalaat, zoals een slagroomsoes, die er het smakelijkst uitziet maar een hoop lucht blijkt te zijn.

Het uitgeprinte NL plaatje werd met in de supermarkt gekocht plakband op de achterruit geplakt. Nu konden we de grens over. ’s Avonds misten we bij Bastogne in België een afslag en reden Luxemburg binnen waarvan we nog zo gezegd hadden dat we daar niet heen wilden. De dag daarop begon het te regenen en het hield niet meer op. Het regenwater sijpelde door de kieren boven het dashboard en bij de deuren naar binnen. Maar het gaf niet. We hadden niets te verliezen.

 

Recent

18 januari 2017

Streng en gewichtig

17 januari 2017

Ongrijpbare gedichten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 januari 2007

Uit een goed nest,Miriam Toews
Een lekker, optimistisch verhaal voor tussendoor

Knute en haar dochter Summer Feelin’ wonen in Winnipeg en alles gaat niet echt lekker. Knute begint voortdurend aan een nieuwe baan maar ze wordt steeds ontslagen. Niet omdat ze niet wil werken, niet omdat ze niet hard werkt maar het lukt gewoon niet. Summer Feelin' vindt het vreselijk op school, gaat er met moeite naar toe, ze is veel liever thuis. En dan komt er een telefoontje, of Knute terug wil komen naar haar ouderlijk huis.

Lees meer