op mijn rug rust de wind – Drie voordrachten van Lucebert

In op mijn rug rust de wind is een drietal lezingen opgenomen die Lucebert in 1949 hield tijdens de eerste en tweede CoBrA-dichtersavond in het Stedelijk Museum en voor studenten van het IKNO (Kunstnijverheidschool Amsterdam). De rede van Lucebert eindigde destijds in groot tumult en markeerde de doorbraak van CoBrA en de ‘Vijftigers’. In deze lezingen belicht hij vooral zijn eigen dichterschap. Lucebert-kenner Peter Hofman ontdekte deze lezingen een aantal jaren terug.

Omdat Lucebert zich altijd weinig expliciet heeft uitgelaten over zijn eigen poëzie, zijn deze korte toespraken van bijzonder belang. Hij doet hierin uitspraken over verwante dichters, en maakt onderscheid in poëticale benadering en de literair-historische traditie waarin hij zichzelf plaatst. Dat hij in de lezing zijn opvattingen toelicht aan de hand van eigen gedichten is uniek.

Peter Hofman (auteur van Lichtschikkend en zingend, de jonge Lucebert) voorziet de redes van een literair-historische context. Jan Oegema (auteur van o.a. Lucebert, mysticus) werkt in een nawoord enige motieven uit. Een tekening van Lucebert verluchtigt de uitgave. De lezingen werden eerder gepubliceerd in De Parelduiker en Hollands Maandblad (zie ook Historische rede Lucebert teruggevonden).

 

op mijn rug rust de wind

Auteur: Lucebert
Bezorgd door: Peter Hofman
Met een essay van: Jan Oegema
Verschenen bij: Uitgeverij Huis Clos (nov. 2011)
Aantal pagina’s: 86
Prijs: €  15,-

Recent

1 augustus 2018

Blokken op Blokken

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer