Oogst van week 49

door Menno Hartman
Alice verblijft nog steeds in Wonderland. De klassieker van Lewis Caroll is opnieuw  geïllustreerd uitgegeven door Gottmer. Dat dit geen obligate heruitgave is spat er meteen van af. Voor dit werkelijk prachtige boek maakte Floor Rieder voor vrijwel elke bladzijde een schitterende illustratie. Vanaf de achterzijde van het boek begint Alice in Spiegelland, ook vertaald door Sofia Engelsman. Een moedige daad, na alles wat er zoal vertaald is aan Carroll-klassiekers, en door wie (Nicolaas Matsier) en wat er aan boeken rond deze held verscheen (Carel Peeters). Dit is in elk geval uiterlijk de mooiste.

‘ The illustrations for this book are done in a very special technique close to the scratchboard technique, which was highly popular in the 19th century. In this old technique, the illustrations were cut out with a sharp knife in a layer of Chinese clay, which itself was covered in a layer of ink. In the illustrations for Alice, Floor chose to work with layers of glass in stead of clay, for an even finer result.’

normal_pac_9789044534283_cvrPer Petterson, de Noorse koning van de aangrijpende stijl komt met een nieuw boek in vertaling bij de Geus. Nadat het inflatoire stickertje ‘auteur van dwdd boek van de maand’ eraf gepeuterd is, is het een mooi omslag. Ze moeten dit met die dwdd stickertjes maar niet meer doen, er zijn inmiddels honderden boeken waarvoor zoiets geldt. Twee wegen was een indrukwekkend boek. Hoe dit boek gaat zijn leest u binnenkort op deze site. Eerder bespraken we al: Ik vervloek de rivier des tijds. Vertaling Marin Mars.

De condottiereDe Arbeiderspers brengt De Condottiere van Georges Perec. ‘Het romandebuut van Georges Perec, begint als een misdaadverhaal waarin schilderijen-vervalser Gaspard Winckler zijn opdrachtgever Anatole Madera vermoordt. Via een zelf gegraven gang vlucht hij vervolgens uit het atelier, waar hij tevergeefs heeft geprobeerd een schilderij van Antonello da Messina te evenaren. Terloops krijgen we te horen over het trieste verleden van Winckler, zijn scholing als vervalser, zijn onderwerping aan het misdaadsyndicaat dat hem emplooi geeft en zijn tamelijk schimmige liefdesaffaires met twee vrouwen. Wanneer hij zich later verschanst bij zijn vriend Streten nemen de gesprekken met hem, cirkelend rond het misdrijf dat hij heeft gepleegd, bij vlagen de vorm aan van een verhoor.’

Vertaling Edu Borger. Het boek werd door Gallimard in Frankrijk geweigerd en heeft sindsdien in een la gelegen. Hier krijgt een lezer nou echt zin in, mooi omslag, en het echte debuut van de schrijver van Het leven een gebruiksaanwijzing, wat een schitterend leesavontuur is. We recenseerden eerder ’t Manco.  En ook Tips en wenken voor wie zijn afdelingschef om opslag wil vragen.

Recent

22 juni 2018

Een bijzondere mengeling van absurditeit, humor en mystiek

Over 'Flesjes knallen' van Yu Hua
21 juni 2018

Mild vernisje over het schrijnende bestaan

Over 'De gulheid van de zeemeermin' van Denis Johnson
20 juni 2018

Joke van Leeuwen over de zin en onzin van het sluiten van grenzen

Over 'Hier' van Joke van Leeuwen
19 juni 2018

De verdediging van een wingewest

Over 'Koloniale oorlogen in Indonesië' van Piet Hagen
18 juni 2018

Gezin gezien door de ogen van de jongste zoon

Over 'Daal neder, engel' van Thomas Wolfe