22 september 2009

Onlangs verschenen: 'Linkerhand over rechterschouder' – Selma Lønning Aarø

Een man staat op de stoep en kust een vrouw. Zonder duidelijke reden rent hij de straat op en wordt aangereden. Waarom rent hij? Wie is hij? En is er eigenlijk iemand die hem kent? Helen ziet haar getrouwde minnaar onder een auto komen voordat ze hem heeft kunnen vertellen dat ze zwanger is. De zestienjarige Elvira krijgt het idee niet meer uit haar hoofd dat ze haar vader heeft vermoord. Georg, de vader van Helen, ziet zijn vrouw, die alzheimer heeft, per dag verslechteren. Alma’s buitengewoon mooie gezicht raakt verminkt bij een brand.
De levensverhalen van deze vier verschillende mensen zijn met elkaar verweven door toeval en komen allemaal samen rond één plek: Fontana di Trevi, de mythische fontein in Rome.

Linkerhand over rechterschouder is een ontroerend en meeslepend verhaal over hoe slecht men zijn naasten kent en over hoe je omringd door mensen toch eenzaam kan zijn.

Selma Lønning Aarø (1972) woont en werkt in Oslo. Ze studeerde theaterwetenschappen en literatuurwetenschap en heeft een column in het Noorse Dagbladet. Voor haar debuutroman ontving ze de Noorse Debutantenprijs.

Selma Lønning Aarø, Linkerhand over rechterschouder. Contact, paperback, 272 p., € 19,95. Vertaling: Annemarie Smit

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer