10 september 2016

Nooduitgang

Door Inge Meijer

 

Ik kan eindeloos de dingen doen die het dagelijkse leven van me vraagt maar er moet wel een soort van nooduitgang zijn waardoor ik af en toe ongemerkt verdwijnen kan. Deze week was ik in Londen waar er non-stop papjes, groentehapjes en tussendoortjes uit mijn handen kwamen die ook nog luiers verwisselden, in slaap susten, wasjes draaiden en de vloer veegden voor een enthousiaste tweeling, die al kruipende ook hun afstanden moesten maken. Voor ik erop bedacht was, was de dag voorbij en stortte ik me op de slaapbank om in alle vroegte fit weer op te staan.

Op de vierde dag ontsnapte ik onder het mom van ‘even eieren halen’ naar Broadway Market, drie straten verderop. Ik had ook eieren nodig. Ik bedoel, het was geen smoes. Maar het leek alsof mijn blik zich vernauwde. Ik kon me niet meer focussen op de dagelijkse dingen en mijn automatische piloot was defect. En voor ik het wist was ik welgemoed op weg naar The Broadway Bookshop. Een boekwinkeltje zo klein, dat het niet eens een toonbank met kassa heeft. Bij binnenkomst stuit je direct op een boekentafel met nieuwe publicaties, fotoboeken en biografieën waarachter de eigenaar, een jongeman met rossige baard zit te lezen. Een boekhandelaar hoort te lezen, liefst tussen zijn nering. Tot zover was mijn redding nabij. Dan is er een trap naar een verdieping lager waar reisboeken, romans en klassiekers staan. Nog weer een trapje naar beneden en je bent omringt door poëzie.

Ik was het eerste trapje afgedaald en na wat freewheelen langs de boekenkasten stond ik stil voor een een tafeltje met Pinguin Modern Classics en las de titel As I walked out one midsummer morning van Laurie Lee (1914-1997). ‘Walked out’, hmm, wat een heerlijk gevoel brachten deze woorden teweeg. Want wie wil er zo nu en dan eens niet weglopen uit zijn eigen leven? Welnu daar zijn boeken voor, om als nooduitgang te fungeren en nieuwe, bevrijdende werelden te ontdekken. Ik kende Laurie Lee niet. Hoe beperkt zijn wij lezers toch zonder vertalers. Lee was dichter, scenario- en romanschrijver. I walked out is het tweede deel van een autobiografische trilogie waarin hij beschrijft hoe hij in 1934, op negentienjarige leeftijd, zijn dorp en moeder verliet en te voet naar Londen ging. Waar hij een jaar werkte en vervolgens naar Spanje liep. Wat me nog meer aansprak was wat Lee, in een terugblik over het interbellum zei: ‘I was a young man whose time coincided with the last years of peace, and so was perhaps luckier than any generation since. Europe at last was wide open, a place of casual frontiers, few questions and almost no travellers.’
Alles scheen me opeens zo overzichtelijk toe, een tijd waarin haast niemand zich verplaatste. Waarna ik doorging naar de eerste regels van As I walked out:

The stooping figure of my mother, waist-deep in de grass and caught there like a piece of sheep’s wool, was the last I saw of my country home as I left to discover the world. She stood old en bent at the top of the of the bank, silently watching me go, one gnarled red hand raised in farewell and blessing, not questioning why I went.’

Dat tragische beeld van die bukkende moeder die in een allesomvattend zwijgen haar zoon vaarwel zegt door haar ruwe werkhand op te steken, was genoeg om me weer te doen terugkeren naar mijn eigen alledaagsheid.

As I walked out one midsummer morning  werd in 2004 door Helen Knopper vertaald als Die zomerochtend waarop ik van huis wegwandelde.

 

 

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 mei 2007

´Het eerste bezoek was een klucht. Niet zomaar banaal lachen en dijen kletsen. Nee, het was, hoe meer ik erover nadenk, de verfijnde onderbroekenlol van een oude professor die te midden van kunst en antiek plotseling tegen me zei: ´Laat uw broek maar even zakken.´´

´Het eerste bezoek was een klucht. Niet zomaar banaal lachen en dijen kletsen. Nee, het was, hoe meer ik erover nadenk, de verfijnde onderbroekenlol van een oude professor die te midden van kunst en antiek plotseling tegen me zei: ´Laat uw broek maar even zakken.´´

Wie had ooit gedacht dat deze aanlokkende openingsalinea door ons eigen Peter Brusse werd opgeschreven? Brusse, bij het grote publiek voornamelijk bekend als voormalig buitenlands correspondent voor de Volkskrant en het NOS Journaal in Londen maakt met het vlindernet zijn debuut als romanschrijver.

Lees meer