26 mei 2014

Nieuwe film over Dylan Thomas

door Karel Wasch

 

Het is dit jaar 100 jaar geleden dat de beroemde dichter Dylan Thomas in Swansea in Wales werd geboren. Hoewel Dylan in Wales werd geboren sprak hij nauwelijks Welsh. De voertaal in zijn gezin was Engels en hij woonde in Swansea in een Engelse enclave van gegoede burgers en notabelen.

In Engeland en Wales wordt zijn geboortejaar uitbundig gevierd. Prince Charles las voor de televisie een gedicht van Thomas voor en in oktober worden overal festivals en opvoeringen georganiseerd. Under Milk Wood, zijn beroemde stemmenspel zal in meerdere steden worden opgevoerd en de British Mail kwam zelfs met een postzegel uit met Thomas er op.

De BBC doet nu een duit in het zakje en vertoonde 19 mei jl. de televisiefilm A Poet in New York. Als biograaf van Thomas was ik nieuwsgierig naar het resultaat en posteerde mij voor de buis. Er is veel positiefs aan deze film. Met een groot budget werd op locatie gefilmd. We zien prachtige beelden.  Laugharne, het plaatsje in Wales, waar Dylan met vechtgenote Caitlin de laatste 4 jaar van zijn leven doorbracht is poëtisch in beeld gebracht met een dansende Caitlin op de achtergrond. Ze was danseres.

De acteurs spelen formidabel, zo zien we Tom Hollander als een overtuigende Dylan Thomas, die schitterend voordraagt, en Essie Davis lijkt geknipt voor de aanvallende agressieve Caitlin. Ook de vileine literaire agent van Dylan, John Malcolm Brinnin, wordt trefzeker neergezet door Ewen Bremner. Er zijn flash backs van de jeugd van Dylan, zijn opkomende astma, de prachtige wandelingen langs de zee en er is een inkijkje in het gezin Thomas, waar vader trots is op zijn zoon, maar eigenlijk zelf dichter had willen worden. Niets aan de hand dus. Maar dan begint de ellende. De laatste tournee van Dylan Thomas door de Verenigde Staten van 19 oktober tot 9 november 1953 wordt uitvoerig in beeld gebracht. Bolle ijskasten, dikke Buicks, gele taxi’s, ze zijn er als een zoetsappig décor voor een onheilspellend drama. Deze laatste tournee door Amerika is weliswaar belangrijk in zijn leven, maar ze bestrijkt maar anderhalve maand. We zien Dylan – hij is dan al ziek- overgeven vlak voor een optreden, we zien hem aan een stuk door drinken, totdat de dood erop volgt. Drinken totdat we zinken, terwijl de dokter hem meermalen waarschuwt. En -last but not least- we zien een man die de controle over zijn gehavende leven volkomen kwijt is. De vrouwen komen en gaan. Ze hebben mislukte sex met de dichter, maar hij denkt alleen maar aan zijn vrouw, die hij in Wales heeft achtergelaten. De repetities van Under Milk Wood  in New York, verlopen stroef en de ontmoeting met Stravinsky komt niet tot stand. Dylan Thomas zou een tekst schrijven voor een opera, maar heeft geen letter op papier gekregen. Hij lijdt aan diabetes, een maagaandoening en heeft absences.

Ik weet het. Er moet tegenwoordig veel sensatie tussen de beelden, anders verslapt de aandacht. En die sensatie is niet ver te zoeken in het leven van de poet maudite. De Rimbaud van Wales, popster avant la lettre. Maar ik hoop dat de toeschouwer na het zien van deze film snel duikt in het werk van de getormenteerde dichter. En dan blijft ondanks alle excessen in zijn korte leven van 39 jaar een schitterend oeuvre over.

 

A Poet in New York

regie: Aisling Walsh
duur: 72 minuten
TV film BBC

Recent

21 juli 2017

Vast in het ijs

19 juli 2017

Kijk, lees en geniet!

17 juli 2017

Terug naar vroeger

10 juli 2017

Ongewone intensiteit

Literair Nederland - 10 jaar geleden

30 juli 2007

De twaalfjarige Alice Winston woont met haar ouders in een afgelegen huis in Desert Valley. Haar moeder is na de geboorte van Alice in bed gekorpen en komt er zelden meer uit. Haar vader probeert met veel pijn en moeite een paardenfokkerij draaiende te houden. Zus Nona, de lieveling van haar vader, is er een half jaar geleden vandoor gegaan met een rodeorijder.

Alice is een stil en teruggetrokken meisje, erg eenzaam ook, ze heeft geen vriendinnen. Ze mist haar zus verschrikkelijk.

"Ik wilde Valerie vertellen dat mijn zus ons niet belde, dat ze haast nooit schreef, dat ik me 's nachts in de stille donkere uren probeerde voor te stellen wat er in haar leven gebeurde, wat er zo opwindend en belangrijk was dat ze ons helemaal vergat en ons door het leven liet zwalken zonder haar."

Lees meer