11 februari 2015

Nederland Leest het Korte Verhaal – samengesteld door A.L. Snijder

Bundeling korte verhalen uit Nederlandstalige geschiedenis door A.L. Snijders samengesteld

Literair Nieuws

Nederland Leest viert haar 10de editie dit jaar met een bundeling korte verhalen. Anders dan anders maar wel een keuze die geheel binnen de stijgende lijn die dit genre de laatste jaren kent, past. A.L. Snijders, schrijver van korte verhalen en uitvinder van zkv’s, stelt een verhalenbundel samen die, volgens het CPNB, als een staalkaart van korte verhalen uit de Nederlandstalige verhalengeschiedenis zal zijn.

Bijzonder van deze uitgave van Nederland Leest is dat het deze keer geen klassieker is zoals De grote zaal van Jacoba van Velde of Bomans’ Erik en het kleine insektenboek die door deze leespromotie opnieuw onder de aandacht werden gebracht. Even opmerkelijk is  dat er ook enkele versgeschreven zkv’s van Snijders in opgenomen zullen worden. Ook zal er speciaal voor deze jubileumeditie in elke provincie een aparte editie verschijnen: de Nederland Leest-bundeling waarin een aanvulling van korte verhalen uit de regio wordt opgenomen.

A.L. Snijders (1937) publiceerde vanaf de jaren tachtig van de vorige eeuw columns in diverse kranten. Rond 2002 begon hij te werken aan iets nieuws: het zkv, de afkorting van zeer kort verhaal. ‘Als een roman een boom is, zou je een bundel zkv’s een berg takjes kunnen noemen,’ vergelijkt hij zelf. In een goed geschreven zkv wringt er altijd iets. Snijders daarover: Ik heb vier tuinkatten, die ik onbekrompen voer. Tegelijk hang ik vetbollen voor de mezen in de bomen. De katten blijven jagen op de mezen. Dit is het type tragiek voor het zkv dat ik schrijf. Het luistert allemaal heel nauw.

Zijn eerste bundel zkv’s Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk, verscheen in 2006 bij uitgeverij AFdH. Een speciaal voor het werk van Snijders opgerichte uitgeverij door Paul Abels en Martien Frijns. Tot nu toe publiceerde Snijders acht bundels zkv’s. In het voorjaar zal zijn negende bundel, De libelleman verschijnen. In 2010 ontving Snijders de prestigieuze Constantijn Huygensprijs voor zijn hele oeuvre. Veel luisteraars zijn lezer van zijn zkv’s geworden sinds de schrijver zijn stukjes voorleest in De Ochtend van 4 (Radio 4) elke zondagsochtend om 08.45 uur.

Vanaf zondag 1 november t/m maandag 30 november wordt de bundel in een oplage van honderdduizenden exemplaren (gratis) via openbare bibliotheken uitgedeeld.

Vorig jaar stond Een vlucht regenwulpen van Maarten ’t Hart centraal dat verscheen in een oplage van 510.490 exemplaren. Nederland Leest is een initiatief van de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) in samenwerking met de Vereniging Openbare Bibliotheken (VOB).

Foto auteur: Vincent Mentzel

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer